Femke – Tijdens het interview met Piet Paris

Het regent als ik op mijn fiets naar het atelier van Piet Paris in de Amsterdamse Jordaan rijd.
Gelukkig kleurt mijn paraplu bij mijn outfit. Dat heb ik dan wel weer goed geregeld. Als hij de deur open doet, zie ik een man staan die veel minder bedreigend overkomt dan ik me had voorgesteld. Klein van stuk en een prettige rustige stem.
We gaan boven zitten, in de keuken van zijn atelier. We drinken thee uit kopjes die ik ook heb. We praten over het design van de kopjes. We denken allebei dat het een soort bos is. Een bos om in te verdwalen.
Piet Paris neemt de tijd voor het interview. Dat is altijd fijn. Hij spreekt heel bedachtzaam. Het lijkt of hij elk woord weegt. Ik vind dat wel mooi. Juist omdat ik helemaal niet zo ben. Ik flap de boel er soms al uit voordat ik nadenk.
Na anderhalf uur komt zijn echtgenoot Marc (die ook samen met hem het bedrijf runt) binnen. Even later waarschuwt hij dat Piet nog andere afspraken heeft. Gelukkig heb ik alles wat ik wilde weten. Ik vertrek. En vergeet mijn paraplu.







internetredactie 2010-09-03 07:01:42
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.