Libelle home » Uit het blad » Interview met Natascha Kampusch

Interview met Natascha Kampusch

Gezien in Libelle 37

Op haar tiende werd ze ontvoerd en vervolgens zat ze acht jaar lang opgesloten in een kelder. Vier jaar geleden kwam de Oostenrijkse Natascha Kampusch (22) vrij en schokte de wereld met haar onvoorstelbare verhaal. Ze scheef er een boek over & Libelle mag er 25 weggeven!

“Het was 2 maart 1998. Ik was een meisje van tien, op weg naar school. Hij stond bij een witte bestelbus en staarde raar voor zich uit. Al mijn alarmbellen gingen af, maar de angst verdween toen ik hem aankeek. Hij maakte een verloren, kwetsbare indruk. Net toen ik hem wilde passeren, greep hij me bij mijn middel en tilde me het busje in. Ik kan me alleen nog een verlammende machteloosheid herinneren. Opgerold in een deken werd ik een paar uur later een kelder binnengedragen, op nog geen achttien kilometer van mijn eigen huis. De kelder was nog geen vijf vierkante meter. Er drong geen straaltje licht binnen. De lucht was bedompt en het enige geluid dat de ruimte vulde, was het geklepper van de ventilator. Er waren dagen dat dat geluid mijn hele hoofd vulde. Soms was ik volledig in paniek, op andere momenten liep ik als een gekooid dier door mijn cel. Twintig stappen langs de randen. Ik heb geschreeuwd, tegen de muren staan bonken, maar niemand kwam. Niemand kon me horen.”

Na jaren besluit Natascha zich tot een dappere vlucht te wagen
“Vooral in het laatste jaar ben ik een paar keer dicht bij een ontsnapping geweest. Hij werd onvoorzichtiger en nam me vaker mee naar buiten. Want uiteindelijk wilde hij een normaal leven met mij. We gingen naar een bouwmarkt, de drogist, zelfs een keer een dagje skiën. Maar de angst dat de dader iedereen met wie ik contact zocht, zou doden, was steeds te verlammend. Ik was een slavin geworden, nog minder waard dan een huisdier. Toch greep ik op 23 augustus 2006 mijn kans. Ik moest zijn auto uitzuigen, toen hij werd gebeld en wegliep. Verstijfd bleef ik staan. Ik was alleen.”

Als Natascha bevrijdt is duurt het lang om haar relatie met haar moeder te hervinden. Ze was volledig uitgeput van binnen.
“Na mijn vrijlating wilde zij niets liever dan weer de moeder zijn van dat meisje van tien. Dat kan natuurlijk niet. Het was, en is, moeilijk om met haar over het verleden te praten. Maar we hebben elkaar opnieuw leren kennen en weer een liefdevolle band opgebouwd. Na mijn vrijlating heb ik mijn schoolexamen gehaald, nu ben ik bezig talen te leren spreken. Ik wil graag creatief bezig zijn en zo veel mogelijk van de wereld zien. Een vriendje heb ik niet. Ik moet er niet aan denken dat ik straks iemands sokken sta te wassen. Angst voor mannen heb ik niet, eerder voor vrouwen. Ik voel me vaak ongemakkelijk bij ze, voel een soort competitie.”

Lees het hele interview met Natascha Kampusch in Libelle 37 op bladzijde 65

Ook geraakt door het verhaal van Natascha? Lees haar boek; De diefstal van mijn jeugd, acht jaar in de handen van mijn ontvoerder. Libelle mag 25 exemplaren weggeven! Deze winactie is helaas verlopen, voor meer leuke winacties klikt u op ‘meer winnen’.