Familie
Ik kom uit een groot gezin, 7 kinderen en een pa en ma. Logisch natuurlijk, twee broers en vijf zusjes. Gezelligheid ten top. Totdat mijn vader overleed op 41 jarige leeftijd en ons gezin in een diepe duisternis kwam van het niet begrijpen en het niet weten wat te doen. Mijn moeder was net 41 en ze bleef achter met "Zeven imbecielen en 12.50" zoals mijn Tante Martha altijd vrolijk riep. Jiddische humor is de pijler van het rechtop blijven staan en de rug nooit krom laten trekken door de sores die je op een pad van het leven tegenkomt.
Ik was net tien, een vaderskindje, mijn jongste zusje wist later al niet meer hoe haar vader eruit zag, of hoe zijn stem klonk. Na een jaar is mijn moeder hertrouwd met een engnek uit Den Haag dat ook al tot mislukken gedoemd was, omdat ik a: een ontzettende haat aan die man had en B: het was totaal wederzijds, dus elke dag bonje, bonje, bonje. Gevolg was dat ik regelmatig met mijn koffertje op het Hollands Spoor stond en weer werd uitgezonden naar een mij onbekend familielid om de sfeer thuis toch enigszins wat leefbaarder te houden voor hen die nog thuis bleven. Mijn oudste broer had al een relatie en een kind dus die bleef in Amsterdam achter.
Nu ben ik 57 en alleen, buiten mijn ene zus en mijn oudste broer die ik vaker op de tv zie dan life en een zus die een donorlever heeft, dat ding gaat afstoten en zij stoot daardoor mensen om zich heen af met de motivatie "Als ik ga is de pijn wat minder voor de nabestaanden!" Alle respect, maar of ik het begrijp is een tweede. Als iemand mij vraagt: Heb je nog zussen of broers?"’ dan kan ik alleen maar van "nee’knikken, want broer heb ik geen contact mee, die leeft op een andere planeet en zus wil niets met ons te maken hebben ook omdat wij anders zijn".
Ik heb een dijk van een hit in mijn leven, gezongen door Jasperina de Jongh, die zong ooit : Had een mens maar geen familie op aard!’
Geloof mij als ik u zeg dat dit mijn waarheid is, wij zijn zoveel verloren in een zeer korte tijd, dat ik elke seconde van de dag geniet om alles uit het leven te halen wat er te halen valt samen met mijn vrouw die ook geen familie meer heeft, althans niet in real life. Toch zie ik regelmatig mensen die met hele familie’s vakanties houden of gezellig een dagje uit gaan. Dan kan ik een valse steek van gezonde jaloezie niet onderdrukken en ben gewoon blij voor die mensen omdat zij elkaar nog hebben.
Ik ben hartstikke blij met mijn vrouw en onze kater. Wij hebben mobiels en bellen alleen elkaar als we toevallig allebei ergens anders zijn. Contanten en vrienden? Zeer zuinig als ik eerlijk ben, want ik de loop der jaren heb ik wel geleerd dat echte vrienden zelfs op een hand nog moeilijk te tellen zijn….Wees zuinig op wat je hebt, niet wat je nog tegoed hebt.
Maartje 44 2010-10-12 10:26:43
klapdoos 2010-10-12 06:57:21
Maartje 44 2010-10-11 18:49:19
Ik begrijp je gevoel,je leegte heeel goed..
Kan enorm janken als ik die pure emotie zie bij hello goodby,fa-mi-lie die elkaar om de nek vallen en blij zijn elkaar tezien.
Heb jij ook vast...
Liefs Maartje
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.