Libelle home » Relaties » GEWOON ZO MAAR

GEWOON ZO MAAR

Gewoon zomaar een stukje tekst over mijn vrouw, ze leest het toch nooit.
Gewoon omdat je er altijd voor mij bent.
Gewoon omdat je altijd naast mij staat, als ik verdrietig ben of het even niet meer zie zitten, of dat ik weer eens door het slijk ben gehaald op een site waar de andere schrijvers/ster die de intentie van het geschreven stuk niet willen of kunnen begrijpen, ik voel mij dan ontzettend onzeker.

Gewoon is het dan voor jou dat jij zegt dat het mooi geschreven is, gewoon is het dan dat het mijn eigen woorden zijn, en dat er hielenlikkers zijn die het altijd met de sterkste meute eens zijn. Als ik mij geboycot voel, dan ben jij degene die mij de relatieve kortzichtigheid van die zogenaamde slimme mensen in laat zien. Ze hebben een mening net als ik en laten merken dat mijn mening bij de lagere klasse hoort. Dat noemt zij hielenlikkers.. Ik lees dan diverse stukken terug van diezelfde hielenlikkers en verrek zij heeft nog gelijk ook.

En dan maakt zij mij weer sterker mee. Gewoon omdat ik zoveel van haar houd dat ik door het vuur ga voor haar, maar ik sta al in vuur en vlam dus ik hoef niet door het vuur voor haar, zij loopt er zelf wel doorheen en pakt mijn hand om de angst voor het vuur niet te voelen. Wij zijn aaneen geplakt als een stelletje postzegels. Gewoon omdat wij soulmates zijn.

Gewoon een vrouw die hard werkt, altijd haar best doet voor haar medemens, ik hoor haar zelden of nooit klagen over de pijn die zij heeft als zij met vochtig weer haast niet kan lopen van de pijn. Artrose in het hele systeem en au dat doet zeer. Het is geen reuma maar valt wel onder die groep (?) Ik kan haar verwarmen met een warmtekussen, een deken over haar heen, een lekker bakkie thee en de rust van een heerlijke film. Zo lekker samen op de bank nog steeds elkanders hand vasthoudend, alsof ze nooit van mij weg kan gaan.
De realiteit is anders.

We hebben het er over gehad, haar familie is niet blij met haar ( zij is nou eenmaal een ouwe hippie met een hoge opleiding en altijd overdwars gebakken en nog een halfzus ook van een heel stel half zussen en broers die overal en nergens wonen, dus contact, nee niet echt) Ik had een familie, maar die gaan achter elkaar dood, dus haar verdriet is niet alleen de mijne.
“Ik dacht er een familie bij te krijgen met ons trouwen, maar ik heb er verdorie al drie weg moeten dragen!” Ja liefste dat weet ik, maar dat is niet mijn schuld. Je bent gek met dat beetje familie dat ik nog heb, dat stemt mij gelukkig. Kan ik je toch iets geven dat je geluk brengt. De lach van een stelletje limoentjes in de familie die kunnen lachen om alles wat er in en om ons leven gebeurt en jij weet dat dit nooit altijd leuke dingen zijn. Liefde is vaak zo soms onuitgesproken, liefde is een vreemd ding; De keren dat wij ruzie hebben dan is het na 10 minuten al uitgesproken omdat wij weten dat er nooit een morgen zou kunnen zijn voor een van ons. Je bent allemaal een mens van een minuut.

Daarom geniet ik nog elke dag van jou, elke dag is een feest met of zonder goede bui, je bent er, jouw aanwezigheid is altijd voelend en horende, Een dag niet tegen elkaar zeggen :”ik hou van je is de andere dag dubbel inhalen, maar gelukkig gebeurt dat niet vaak. Ja als je doodziek van de griep ligt en dan nog is het “Ik hou van jou”
En met Ronald Giphart kan ik uit de grond van mijn hart zeggen
“Ik ook van jou”

Lees ook

klapdoos 2010-10-05 12:26:48

Mijn vrouw moet al regelmatig mijn verhalen doorlezen voordat ik ze verstuur naar mijn uitgever, daar heeft ze niet altijd zin in, ik ook niet want ze is gelukkig voor mij nogal kritisch, doch ook aan mijn gedichten ontkomt ze nooit. Lezen op internet? Als ze dat doet zijn het meestal filmssites( hobby) we hebben er maar 1200. Maar gelukkig heeft iemand dit ooit eens naar haar gemaild en ze dacht eerst dat het voor mij bedoeld was, omdat ik voor een liefdesprozasite schrijf, mensen kunnen je dan een brief terug schrijven of een gedicht, eerst dacht ze dat ik een ander had. Ach ja, humor is hier altijd wel op de koffie...

willy1944 2010-10-05 12:02:59

Hoi Klapdoos, Je hebt me aangeraakt, met deze liefdesbrief.Ik weet niet hoe ik het anders moet zeggen, maar zo voel ik het vaak ook,het eerste stuk dat je schreef over het onzeker zijn dat iemand het anders ziet, en de intentie die men dan heeft om je onderuit te halen, ze schrijven zelfs dat je je medemens kwetst, en dat jouw intentie is, maar dat is niet zo, en als je dat dan maar denkt dat het werkelijk niet zo is, dan is het toch goed nietwaar?

Ik begrijp je en wil hiermee zeggen dat die mensen het gewoon niet waard zijn om ook maar even genoemd te worden.Ze gaan prat op hun eigen mening en laat ze die dan ook! Maar jij mag ook een eigen mening hebben en daarvoor uit komen.Het zou saai in de wereld zijn als iedereen de zelfde mening zou hebben.Ik blijf je dan ook steeds lezen. met vr.gr. mijn persoontje.

mijntweedeik 2010-10-05 10:41:16

Een liefdesverklaring, helaas de moderne tijd, niet op papier.
Gelukkig, in de virtuele tijd, mogen andere er ook van genieten.

Laat hem nou maar lezen aan je soulmate.En anders zet hem op papier en bewaar hem voor het moment dat je wel toe bent om hem aan haar te laten lezen.

Fijne dag verder en groetjes,
GINA

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Reageer:

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.