Naar buiten

Zaterdag gingen we naar het jaarlijkse familiefeest van Harro z’n werkgever. De springkussens, de trampoline, de skelters; alle fun was buiten. En ja, het was zo midden op de dag warm, maar net niet te. We bleven tot de jongens alle attracties te vaak hadden gedaan.

’s Avonds gingen we bij Ben&Jerry’s nog een ijsje eten. In een afkoelend windje konden we buiten op het terras zitten. Genietend lepelden we het ijs naar binnen.

 

Zondagochtend hebben we de hele ochtend in ons zwembad gespeeld. Het water was wat fris, het was heerlijk om in de zon op te warmen, in plaats van rennend de schaduw op te zoeken. We konden ook gewoon op de tegels aan de rand van het bad zitten met onze benen in het water, de tegels waren niet te heet.

Uitgezwommen, daagden de jongens me uit om mee te komen springen op de trampoline. Het was erg leuk om weer rond te springen en alle spelletjes te doen, die we zo lang niet hadden gedaan. Niet hadden gedaan, omdat het zwarte springzeil tot voor kort veel te heet was om ook maar één voet op te zetten.

 

Zondagmiddag moest Julian voetballen. Hij had na vijf minuten nog geen rood hoofd van de hitte en speelde voluit. Het was heerlijk toeven langs de lijn, lekker in de zon in plaats van dat iedereen met parasols en partytenten in de weer was om maar schaduw te creeëren. Simeon en Daniël struinden rond en hingen niet plakkend en zwetend van warmte-ellende op schoot.

Gisterenavond hebben we buiten gegeten, opnieuw was er een afkoelend windje. De keukendeur stond open en vannacht hebben we geslapen met de slaapkamerramen open; het is zoveel afgekoeld buiten, dat de airco niet meer aanspringt.

 

We genieten want de zomer is voorbij. We kunnen weer naar buiten!