Wieke – De mooiste stilteplek van Amsterdam

Ik loop, als ik in Amsterdam ben, altijd even het Begijnhof op. Een van de mooiste plekjes in de stad.

Een Begijn… Ik kreeg het vroeger naar mijn hoofd van een vriendin die dacht dat ik nog nooit iets met een jongen had gehad. Wat is dat eigenlijk, een Begijn?

Zij was een lid van een oude kloosterorde. Ook weduwen of ongetrouwde vrouwen mochten deel uitmaken van de gemeenschap.  Uit een oud document blijkt, dat de Begijnen in 1346 samen een huis bewoonden dat het ‘beghynhuys’ heette. Later werd de plek uitgebreid tot het hofje dat we nu kennen. Wie hier woonde, legde een gelofte van kuisheid af, al mocht je weg als er kans op een huwelijk was. Het moet een veilig oord zijn geweest voor vrouwen zonder partners.

Wie hier binnenloopt, gedraagt zich, als vanzelfsprekend, ingetogen. Hier geen geschreeuw of rondslingerend afval.

Bij de ingang staat links ‘Het Houten Huys’, het oudste huis van de stad. Op de deur hangt een bord met de tekst: ‘binnen is tijd en aandacht voor persoonlijke vragen’. Prachtig toch?

Een bekende Begijn – al had ik nooit van haar had gehoord – ligt hier begraven. De ouders van Cornelia Arens bekeerden zich tot het protestantisme. Dat was voor Cornelia zo onverteerbaar, dat ze, om boete te doen voor deze doodzonde van haar ouders, in de goot van het Begijnhof begraven wilde worden. Dat vond men te gek en ze werd toch in de kerk begraven. Toen stond haar kist de volgende ochtend zomaar in de goot. Dit gebeurde drie keer en daarom begroef men haar toch maar daar. Op dat enge gespook van een zich heimelijk verplaatsende kist zat niemand te wachten. In het straatje langs de Engelse kerk is het graf nog te zien. Elk jaar wordt dit versierd door de bewoners van het Begijnhof.

Reisblog Wieke

Ik loop ook nog even dat mooie kerkje binnen. Tot mijn verrassing zie ik dat Ronald Brautigam – een weergaloos goede pianist –  hier op 29 oktober a.s. een concert zal geven. De opbrengst gaat naar het Mulanje Mission Hospital in Malawi. Ik heb dit al eens meegemaakt en in dit oude, sfeervolle kerkje de muziek binnen laten stromen, dat is puur genieten.

Als je gaat, ga iets eerder. Kijk rond, droom wat weg en eet een hapje voordat het concert begint. Volop keus in de buurt. Een lekkere Italiaan: Vasso, in de Rozenboomsteeg, vlakbij het Begijnhof.  Of  ga de beste kroketten van Nederland eten bij Café Luxembourg op het Spui. Dat hadden die Begijntjes allemaal niet!

x

hermienstok 2010-10-07 09:48:32

Ik heb in een grijs verleden mijn scriptie geschiedenis over de Amsterdamse hofjes gedaan en daarvoor ben ik met een echte Jordanese vrouw op zoek gegaan naar allerlei verborgen hofjes. Soms is het alleen een gewone deur die je toegang geeft tot een hofje. Ik heb de nodige mooie hofjes gezien, allemaal met een eigen bijzondere geschiedenis, maar de enige die ik nog steeds terug kan vinden als ik in Amsterdam ben, is het Begijnhofje. Nog iedere keer raak ik ervan onder de indruk om vanuit de drukte van de Kalverstraat, de rust van het Begijnhofje in te lopen. Welke stad dan ook, als ik ergens een hofje zie, moet ik nog steeds even rondkijken.

slangenmens 2010-10-07 07:23:41

Hoi Wieke,
Dank voor deze tip, ga ik vast eens bezoeken.
Ik hou van stiltegebieden, meestal ga ik daarvoor lekker naar het bos. Niets fijner dan daar te lopen of rijden en alleen de wind te horen of het gekwetter van vogels. Manlief en ik kunnen daar zwijgzaam genieten.

kati 2010-10-05 13:01:31

Bijzonder verhaal Wieke, en van die zichzelf verplaatsende kist... brrr...
Maar wel een mooi verhaal! Er zijn wel meer begijnenhofjes in Nederland. Heel bijzonder zijn ze. Moet die in Amsterdam ook eens bezoeken, mét mijn camera....

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Reageer:

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

x
x
x