Ik kan niet wachten dat 2010 voorbij is.
Voor mij en mijn gezin is de eerste helft van 2010 harstikke mooi geweest. In Juli zijn we twee weken lekker met de meiden naar El Borge in Spanje geweest. Een dorpje helemaal in het zuiden van Spanje geweest. Ik heb zelf spaanse ouders dus de meisjes zijn een week bij opa en oma geweest.Ik en me man Lex hebben het samen super gehad, we misten de meiden wel, maar oma was zeer blij met de meiden .
Twee weken zijn zo voorbij maar zo lekker geweest. Op 17 Juli komen we weer aan in ons eigen huisje in Utrecht, even langs Opa die woont 2 minuten van ons vandaan, die had ons zo gemist. Wij hem ook hoor…ja we zijn gewend dat je hem elke dag spreekt de meiden gaan elke dag langs opa..
Maar op 19 Juli om 17.00 uur belt mijn Tante o mijn Kind gaat dood en huilen en huilen.Ik zeg tegen me tante praat is zonder huilen versta er niks van.. ja ze zijn je neef aan het reanimeren maar ik weet dat hij dood is…ik zeg dat weet je niet, ik zeg tante ik hang nu even op en ik bel me nichjte wel op want die was daar in zijn huis, dus zo gezegd zo gedaan,,,, Ik zeg tegen me man o me neef o me neef … Rustig bel je nicht op zegt me man..
Ik bel met trillende vingertjes naar mijn nicht en me nicht neemt op en ze zegt o je neef is overleden. Nou ik kon het niet geloven en nog steeds niet. maar we moesten van mijn nicht niks nog vertellen aan mijn tante en haar ophalen en naar het huis van mijn neef waar hij is gestorven. Waarom wij niks aan mijn tante mochten vertellen is omdat mijn tante bijna 70 jaar is en de gezondheid van mijn tante is niet zo goed meer vandaar. Ik zou zeggen dat wij kwamen bij me tante aan en ze wist het gewoon dat haar zoon was overleden, tjaa maar ik zei dat weet je niet ,,,ik wilde dat mijn tante rustig werd…ik denk altijd aan andere zelf wilde ik alleen naar me neef toe, om waar te nemen of het echt was. Je bent nog steeds van overtuigd dat er een vergissing is gemaakt pfff dus niet.
Wij kwamen eraan mijn nicht staat buiten op ons te wachten en toen ik mijn nicht zag wist ik het dus echt zeker hij is er niet meer…..en nu oo me tante en me nichtje de zoon het kleine broertje. Mijn Neef is maar 44 jaar geworden helaas is aan een hartinfarct overleden. Hij is vanaf dinsdag 20 juli tot vrijdag 23 juli opgebaard in zijn ouderlijk huis.
Zeer mooi geweest we hebben heel mooi afscheid kunnen nemen, veel gehuild en veel gelachen ook hoor ….Mijn Neef is en was een Geliefd Persoon, Hij laat een zoontje van 10 jaar achter… Ze Trots…Maar mocht niet lang leven mijn neef ….jammer… Ik zag hem als mijn oudere broer, was zeer gek op hem en nog steeds. Ik weet dat hij elke dag bij me is.
26 Juli
Nog niet eens begonnen met rouwen, Opa uit Nederland die heeft suikerziekte, en kreeg een wondje aan zijn grote teen. Hij had advies gekregen van de assistente uit het gezondheids centrum zegt tegen hem dat hij moest jodium op smeren …het was harstikke heet …na een week ziekenhuis in ziekenhuis uit krijgen we te horen dat hij zijn teen kwijt raakt en een bypass nodig heeft, nou weer eens een klap binnen twee weken ergens weet je dat dit kan gebeuren want die suikerziekte eet dan echt je hele teen op, het is een verschrikkelijk gezicht, maar goed, Teen eraf hij was vrij rustig eronder dus, alle hulp aangevraagd wondzorg etc.. Ging hij terug voor controle, want de wond ging niet dicht en de bypass was mislukt nou dan stort je wereld inmekaar, toen werd er gezegd dat er een klein botje achter gebleven was dat moest weggehaald worden, en moest opa weer opgenomen worden, maar wij kwamen op bezoek ‘savonds en zegt de dokter , bleek dat er geen nieuwe bypass meer geplaats konden worden dus onderbeen moet geamputeerd worden,,,,,pffffff en opa had al gezegd ik ga met beiden mijn benen het graf in een teentje ala maar mijn onderbeen niet,,, nou dan zit je ook hoe gaan we dit aan onze meiden vertellen…dat opa zijn onderbeen niet wil laten amputeren als hij dat niet doet gaat hij dood. pfff . Mijn schoonvader was zeer emotioneel en zijn zoon Lex heeft hem tijdens dit traject goed bij gestaan, wat een zoon dit is een super zoon, die zo voor zijn vader goed zorgt verdiend wel meer dan een Pluim,,, Ondanks alles zijn we een hechter gezin geworden,, Maar Opa heeft onder tussen zijn onderbeen laten amputeren en maakt het zeer goed, hij heeft afgelopen week zijn kunst been gekregen en Januari begint hij met relavideren in het revilidatie centrum, Hij is al aan het relivaderen want hij is nou al een maand thuis, en met hulp van ons en zijn super meiden… komt het gelukkig allemaal wel goed. Maar het blijft oppassen met de suikerziekte..
Tweede helft van 2010 is zeer zwaar geweest, maar als gezin zijn we super geweest wat zijn we toch eigenlijk trots Op papa lex en opa…
Niet te vergeten , mijn schatten Daniella en Linda..Mijn Tante en Mijn Nicht die ik absoluut niet vergeet,, zijn mijn kanjers ook die Mijn Neef een goed leven hebben gegeven.
Trotse Schoondochter, nicht ,echtgenote, maar een zeer Trotse Mama.