Wieke – Door de bliksem getroffen…

In de verte zien we bliksemschichten. “Die zijn nog lang niet hier,” sust de gids. Ik ben bang voor onweer. Zeker in de Afrikaanse jungle, waar het zo tekeer kan gaan dat ik het liefst onder de grond kruip.
We sluiten snel de ramen en het dak. Dan is het onweer toch ineens recht boven ons. We zitten in de auto, een soort kooi van Faraday, al kronkel ik bij elke donderklap in de foetushouding. “Kijk!” Wijst de gids. Er staat een boom in brand, getroffen door de bliksem. De vlammen komen uit zijn bast en trekken zich niets van de regen aan.
Je kunt niet weglopen hè? Als boom zijnde. Krijgt de bliksem je te pakken dan kun je het schudden. Het afgebroken hout heeft zulke grillige vormen, dat ze als kunstwerken onze rotondes zouden kunnen opfleuren. Al blijft een rotonde saai, wat je er ook neerzet.
We hebben deze dagen een Amerikaanse in de auto die aan de lopende band leeuwen, hyena’s en krokodillen spot. Ze is ‘absolutely sure’ en ze dwingt de gids om er naar toe te rijden. Steeds zijn het overblijfselen van bomen. Dankzij haar zien we veel dood hout en weinig dieren. Gelukkig gaat ze morgen naar huis.
’s Avonds barst er een nog heftiger onweer los. Onze gids regelt dat we mogen schuilen in een vrachtwagen van een bouwbedrijf dat verderop aan een brug bezig is. Als het voorbij is, zoeken we onze tent weer op. Hoe zou het met ‘onze’ boom zijn?
De volgende dag gaan we kijken. Hij is doormidden gebroken. De bovenste helft ligt na te smeulen. Vaak zie je een omgevallen boom met nog één wortel in de grond. Die krijgt toch blaadjes. Een bos hier of een bos thuis, wat een verschil. Zon, bliksem en regen zorgen voor een natuurlijk beheer, al is dat nietsontziend en willekeurig. En niet te vergeten de olifanten, die regelmatig de boel verbouwen. Elk leven, of je nu een plant, insect, vogel, dier of boom bent, hangt dagelijks aan een zijden draadje, tot die conclusie kom ik hier regelmatig. Het is een genadig toeval dat je je leven zonder gevaar kunt afmaken.
We zetten de Amerikaanse af op een airstrip. En waarachtig, ze ziet een giraf. Een jong dier, denkt ze. Toch weer een dood boompje, dat er verdacht veel op lijkt. Dat wel. We zwaaien haar, immens opgelucht, uit.

Lees ook







nannajo 2011-01-24 15:25:25
marg 2011-01-22 19:32:45
wieke 2011-01-21 20:12:23
Uh...Marg, hier snap ik niets van. Zijn hier reacties weggehaald???
en welk boek, het ging toch om kaartjes voor het Tropenmusuem?
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.