Libelle home » Afrika » Wieke: Wie zit wie achterna? Wilde honden in Botswana

Wieke: Wie zit wie achterna? Wilde honden in Botswana

Wieke's Reisblog

Wilde honden zie je zelden, maar soms stuit je op deze bijzondere dieren, van wie er op het Afrikaanse continent nog maar 2500 over zijn.

Ik ben moe en wil terug naar het kamp. Vuurtje, biertje, voeten in een teiltje water. Over een halfuur zal het donker zijn en er is toch niets meer te beleven.

En dan, totaal onverwacht, zijn ze daar. Zes rennende wilde honden, met hun mooi getekende vacht vol witte, zwarte en bruine vlekken. Elk dier heeft zijn eigen patroon en daaraan herkennen leden van de groep elkaar. Uit de bosjes komen er nog drie aanstormen, hun staart met witte pluim omhoog. Zoals Japanners altijd het vaantje van hun gids volgen, zo hollen wilde honden elkaars pluimpjes achterna.

Hoezo bier, vuur en teiltje water! We volgen de honden, die er een moordend tempo op nahouden. Een van de negen heeft iets doods in zijn bek en daar willen de anderen ook graag een hapje van. Lastig om foto’s van ze te maken. Zo zitten ze voor ons, dan weer achter ons. Wie zit wie achterna? Ze zijn niet geïnteresseerd in ons en kijken lekker niet in de lens van die rare mensen. Mensen nog wel, hun aartsvijanden!

Een pak honden bestond vroeger uit honderden dieren. Ze hebben een enorm leefgebied nodig en als mensen zich hun terrein toe-eigenen om er landbouw op te bedrijven, moeten zij hun heil verderop zoeken, net zolang tot er nauwelijks jachtterrein voor ze overblijft.

Ze hebben het begrip ‘commune’ uitgevonden. Slechts één echtpaar krijgt jongen en alle volwassen dieren helpen mee om de pupjes groot te brengen. Van de tien blijven er maar een paar in leven. Bevalt de moeder in een ondergronds hol, aan het einde van de regentijd, dan brengen de andere honden er voedsel heen. Niet echt haute cuisine, aangezien ze het eerst zelf eten en dan uitbraken. Een soort olvarit, dat zal het idee zijn.

De honden zijn te vlug, we raken ze kwijt. Maar dan zien we ze aan de overkant van een stroompje, waar wij niet kunnen komen. Ze sluiten een impala in. Door onze verrekijkers zien we hoe ze de ingewanden uit de impala wegscheuren, zodat het dier meteen sterft. Volgens onze Zweedse reisgenoot is dat helemaal halal. Hopelijk duurt het nog even voordat deze exclusieve juwelen van de bush echt uitsterven. Ik ben getuige geweest van iets wat je misschien over tien jaar nooit meer ziet.