Libelle home » Algemeen » Astrid. Zestien jaar geleden…..

Astrid. Zestien jaar geleden…..

Vandaag is het zestien jaar geleden dat manlief en ik onze eerste zoen uitwisselden. De eerste zoen die niets betekende. Wij hadden namelijk niets met elkaar. Verkering was burgerlijk en daar hadden we allebei helemaal geen zin in. Wij gingen gewoon met elkaar om. Dat hebben we zo’n maand of drie volgehouden. Toen konden we niet meer ontkennen dat er toch wel ‘iets’ was tussen ons.
Inmiddels zijn we dus zestien jaar verder, zijn we zo burgerlijk als maar mogelijk is, hebben we een rijtjeshuis, twee kindjes en zijn we negen jaar geleden ook nog eens getrouwd.

Manlief is niet romantisch en heeft ook niet echt wat met deze ‘speciale dagen’.
Jarenlang verraste ik hem met ontbijt op bed, rode rozen en hartjesmokken met koffie. Kaartjes en andere hartjesspulletjes (want rond deze tijd kan je werkelijk alles in hartvorm kopen. Zelfs gevulde koeken). Ik haalde herinneringen op en verzuchte vaak dat het alweer zo lang geleden was….
Ik stuurde kaartjes, stak kaarsjes aan (jawel, in hartvorm) en trok mijn mooiste kleren aan.
Jammer dat ik alleen een roos kreeg als ik er om vroeg. Dus hield ik er maar mee op.
“Zo ben ik nou eenmaal”, zei hij als ik me er wel eens kwaad over maakte. Ik leerde er uiteindelijk mee leven. En vergat bijna dat deze dagen bijzonder zijn.

Gisteravond was hij verbaasd dat we vanavond rode kool zouden eten.
“Op de dag dat wij elkaar zestien jaar kennen, ga jij rode kool maken?”
“Ja, waarom niet?”

Vanmorgen kreeg ik een sms-je. “16 jaar geleden, weet je nog? Xxxx”
En daarnet een telefoontje…”zullen we de rode kool in de vriezer laten liggen?”

Ik ben een beetje de kluts kwijt.
Ze zeggen toch altijd dat mannen niet veranderen? Het zal toch niet zo zijn dat ik er zestien jaar geleden één aan de haak heb geslagen die wel verandert?
Zal ik dan toch maar even wat leuks aantrekken voor vanavond?