Desiree: Juffrouw Marianne
Soms verbazen mensen je. Dat had ik dit weekend met mijn oude basisschooljuffrouw. Ik zat bij haar in de klas toen ik 8 jaar was. Het was dus al een tijdje geleden dat ik haar gezien had.
Maar plotseling stond ze voor me bij de opening van de expositie. Ze had mijn werk in de krant gezien en vroeg zich af of ik die kleine Desiree was die bij haar in de klas had gezeten. Daarom was ze, speciaal voor mij, naar de opening gekomen. Ze wilde wel eens praten met haar oud leerlinge en ze wilde weten hoe het met me ging.
Toen ik met haar praatte bleek dat ze zich niet alleen mij maar ook veel andere leerlingen uit de klas herinnerde. Dit vond ik zo bijzonder. Deze vrouw moest in de tussenliggende 22 jaar aan ongeveer 660 andere leerlingen les hebben gegeven.
Ik dacht altijd dat ze ons wel zou vergeten. Zo’n juf kan niet iedereen onthouden. Maar kennelijk is dat niet zo en vergeet je de kinderen met wie je een heel jaar bent opgetrokken niet. Zelf herinner ik me voornamelijk dat ze een vrolijke juf was die erg goed kon uitleggen. Daarnaast had ze veel geduld; ze had er nooit zo’n moeite mee dat ik altijd aan het kletsen was en ze kreeg me soms zelfs stil. (dat was op zich al een wonder). Het leukste vond ik nog wel dat ik bij haar in de klas mocht dansen en playbacken en als ik wilde kon ik ’s ochtends al mijn avonturen vertellen.
Het is heel bijzonder als je terugdenkt aan zo’n juf. 660 leerlingen hebben ieder hun eigen verhaal bij hun basisschooltijd en juffrouw Marianne kent nog steeds van elk verhaal een stukje en dat is iets wat ik niet snel meer zal vergeten.
Lees ook
internetredactie 2011-02-14 10:51:37
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.