En God hij was mij genadig

    
    



    
 








	
Gelukkig de uitslag. Geen uitzaaiingen, alleen onder mijn oksel, dus die hebben ze maar gelijk leeggelpeld, maar wel vijf jaar aan de chemo, hormonenkuren en eventueel toch bestralingen, de volgorde hoor ik nog wel. Maar voorlopig is mijn vijf jaar ingegaan van in vrijheid leven zonder de angst dat de sluipmoordenaar zijn weg door mijn lichaam verder kon verwoesten met aan het einde de tunnel in zicht. 


Nog even niet dus, geen tunnel voor deze meid. Gewoon weer lekker bloggen en schrijven met die hap. Het belangrijke van elke dag dat zo onbelangrijk leek is al weken niet meer onbelangrijk voor mij, alles is in een vorm van genegenheid en liefde gegoten, omdat mijn angst de overhand zou nemen als ik niet de liefde van en voor de natuur en de mens tot mij liet. Ik bedoel hiermee te zeggen dat alle kleine dingen die zo normaal zijn ineens niet meer zo normaal horen te zijn, ze behoren tot mijn zegeningen die ik elke dag tel. Het feit dat ik regelmatig een gesprek met God had zal geholpen hebben, alleen Hij weet dat. En ik hoef het niet te weten, het overtuigd mij in de kracht om door te vechten, vijf jaar lang en misschien nog langer als ik toch nog ergens een cel tegenkom die ertussenuit is geglipt. Nou mooi dat die lekker in de chemo industrie terechtkomt. 


De angst in mij, is nu de vreugde samen met vrouwlief en mijn nicht en neef en allen die zo intens mee hebben geleefd deze afgelopen weken. Moe, ik ben doodmoe gewoon ook om het feit dat je niet weet wat je voorland is, dat je alleen maar kunt raden wat je te wachten staat en dat is niet niks. Mijn steun in de vorm van een kanjer van een medepatiënte die het helaas wel met uitzaaiingen moet doen, die vechtlust heeft zij mij doorgegeven. Want er waren dagen dat ik het licht in de duisternis niet meer zag of wilde zien. Maar een oppepper van haar, zij is al veel verder, gaf mij de innerlijke kracht om door te vechten. 


Nu is God mij genadig geweest, ik zal hem eren in mijn gebeden en ook voor hen die elke dag dit soort van berichten mee naar huis nemen en een helleweg oplopen die langzaam neerwaarts gaat. Ik ga in een oplopende spiraal al ben ik er nog lang niet. Maar voor een ieder die mij steunde in deze waardeloze enge mensentijd, mijn dank is onnoemelijk, wij hadden (vrouwlief en ik) er ontzettend veel steun aan. 

 















x




                        

                            

                                
willy1944 2011-02-20 17:35:05

                                    

                                    Oh lieve klapdoos, dat wist ik niet heb het ook niet ergens gelezen, maar mijn allerbeste wensen, meisje wat fijn voor je dat je er doorheen bent. Ik wens je \'t allerbeste hoor. Ik had je al zo gemist met je leuke en intense blogs.gr. Willy
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
GedizTuran 2011-02-20 10:22:35

                                    

                                    Och, wat een goed nieuws, gelukkig! Stapje voor stapje, maar genietend weer verder!
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
internetredactie 2011-02-19 16:39:50

                                    

                                    Plaats hier uw reactie voor En God hij as mij genadig
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x