Het is goed zo

    
    



    








	
Een bladzijde uit het boek: De kinderen? …. die merken er niets van! van Dominque Prins


Het is goed zo


 


Ze is veertig jaar. Dat voelt goed. het voelt alsof ze eindelijk echt volwassen is. Eindelijk is er rust. Ze is woedend geweest, verdrietig, depressief en onverschillig. Soms hielp het. Even. Maar iedere keer kwamen “de demonen” terug. De demonen die haar influisterden: ‘Eigenlijk doe je er niet toe. Ga eerst maar eens beter je best doen.’ Dan schreef ze in haar hoofd boze brieven om verhaal te halen. Nooit stuurde ze die brieven op. Want naar wie had ze ze moeten sturen?


Tegenwoordig kan ze de demonen vriendelijk toelachen. Ze zijn een deel van haar, maar ze weet inmiddels ook dat het niet nodig is ze serieus te nemen.


Ze zijn het gevolg van een systeemfoutje. Een hinderlijke denkfout die er ooit, lang geleden, ingeslopen is, toen haar ouders uit elkaar gingen en zij niemand met haar verdriet wilde lastigvallen. Een hardnekkige denkfout, dat wel. Een denkfout die haar lang heeft dwarsgzeten. Die haar boos en verdrietig kon maken.


Maar nu is er eindelijk acceptatie. Er is rust: alles is zoals het is.


Eindelijk is ze echt los van het verleden en van haar ouders, en daardoor meer dan ooi met ze verbonden.


Eindelijk kan ze haar ouders zien zoals ze zijn. Zonder boosheid, zonder wrok, zonder de vraag om bevestiging en tegelijkertijd de angst voor afwijzing. Zonder verwachtingen en eisen, maar gewoon zoals het is. Ze ziet twee lieve mensen, die hun best gedaan hebben. Die van haar houden, zonder dat ze daarvoor moeite hoeft te doen. Echte mensen, waar ze veel van houdt.


Eindelijk is ze bevrijd van de demonen uit het verleden. Wat gebeurd is, doet er niet meer toe. Het is goed zo. Haar ouders zijn goed zo. Zij is goed zo.


Ze hoeft niet harder haar best te doen of meer te presteren. Ze is eindelijk geworden wat ze altijd het liefst had willen zijn: helemaal zichzelf.















x




                        

                            

                                
amethyst 2011-02-23 10:53:14

                                    

                                    Voor wie zelf ook gescheiden ouders heeft en worstelt met zichzelf is het boekje: De kinderen? ... die merken er niets van! een heel herkenbaar boekje. 14 volwassenen vertellen over de echtscheiding van hun ouders. Daarnaast staan ook wetenschappelijk onderzochte resultaten en wettelijke regelingen in dit boekje vermeld.



Een mooi boek als je ouders gescheiden zijn, maar ook voor als je als ouders zijnde op het punt staat te gaan scheiden en de kinderen er niet de dupe van wilt laten worden.

Een scheiding heeft geen winnaars, alleen verliezers. De kinderen zijn de grootste verliezers. Help hen sterk te worden!
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
internetredactie 2011-02-23 10:46:06

                                    

                                    Plaats hier uw reactie voor Het is goed zo
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x