West Australïe en de aardbeving in Christchurch
Vorige week donderdag zijn we aangekomen in Perth en zijn we de campervan gaan omruilen voor een auto. In mijn 1e reisverslag melde ik al dat ik via huizenruil.com een woning en auto had geregeld in Melbourne en nu heb ik wederom een woning kunnen regelen in Perth.
We gaan de sleutels ophalen bij Peter en Marilyn Freitag en worden warm verwelkomd.
Ze zijn beide werkzaam op de jongens privé school Scotts College in Cottlesloe en wonen dan ook op de campus. Het terrein van de privé school is groot en prachtig onderhouden met diverse sportfaciliteiten; ze hebben zelfs een speeltuin met zandbak etc. en onze kids gaan daar gelijk op af. S’avonds komen hun zoon Robert en vrouw Anna langs en hebben ze een barbecue voor ons georganiseerd (daar zijn Aussies gek op…) en we blijven dan ook slapen op de campus.
De volgende dag is er een vlagceremonie want het is een Schotse School en daar horen schotse tradities bij en de vlag en marsceremonie is daar 1 van.
Wel apart om te zien hoe Peter als hoofd van de school ineens een lang zwart gewaad over zijn kleding draagt en Marilyn als hoofd van een afdeling , haar ‘jongens’ coacht tijdens de marsceremonie. Zulke leuke vrijdenkende mensen in het keurslijf van een privéschool is een aparte gewaarwording.
Na deze ceremonie gaan we op weg naar Mandurah waar ‘onze woning’ voor de aankomende 2 wken staat. Het is onze 3e woning in Australïe en veruit de mooiste; het is een nieuwbouw woning met 2 verdiepingen. Je zult wel denken :wat is er nu zo bijzonder aan 2 etages?
Niets … maar 95 % van de woningen in Australïe is gelijkvloers oftewel 1 storey house
Het is dan ook van de laatste jaren dat 2 storey houses in West Australïe worden gebouwd en we genieten dan ook van de voordelen. De Aussies houden namelijk van ‘upsite down living’ en dat houdt in dat je op de begane grond de slaapkamers etc aantreft en op de boven etage leeft. Oftewel de keuken, woonkamer, eetkamer en ouderslaapkamer met walkin closet en badkamer vindt je allemaal op de 2e etage.
Als je een woning grenzend aan de natuur en water bezit (zoals wij nu) geniet je vanaf de veranda van de diverse uitzichten. Men heeft dan ook vaak een balkon/veranda op zowel de begane grond als op de 2e etage.
We komen nu al 12 jaar in Australïe en dit is de 1e keer dat wij tegen elkaar zeggen; hier zou ik wel willen wonen. We houden van Australïe als vakantieland maar we zagen het nooit als woonbestemming maar dat is nu aan het veranderen…
We hebben in het verleden aan project ontwikkeling gedaan in NL en we zijn nu aan het uitzoeken of we dat hier ook mogen doen (als buitenlander). Ja een 2e woning in Mandurah zien wij wel zitten en wordt dus vervolgt…
Intussen verkennen we met de kids iedere dag een strand en er zijn vele mooie stranden in deze omgeving. De surfkunsten van onze kids gaan steeds beter…(niet dus) maar ze hebben wel veel lol.
We gaan ook naar het mooie strand van Cottlesloe en dat is het mooiste zandstrand van Perth. We krijgen hier een parkeerboete omdat onze auto ‘tegen de rijrichting in’ staat geparkeerd; kortom de auto stond netjes geparkeerd in een parkeervak maar toch krijg je een bekeuring omdat de neus van de auto de ‘verkeerde’ kant op staat. Nergens staat vermeld dat dit belangrijk is en bij deze dus de tip: PARKEER ALTIJD IN DE RIJRICHTING!
Ach ieder land heeft zo zijn eigen eigenaardigheden….in de wetgeving.
We skypen en bellen wat af naar NL want begin maart vliegen wij naar Thailand en hebben daar een familie reunie met opa en oma Ruizendaal.
We hebben een modemstick gekocht en dan heb je overal internetverbinding (wifi) met je laptop. Wel zo handig als de woning geen internetverbinding heeft…
De kids vinden het fantastisch en Noah wil zo snel mogelijk naar Thailand want dan komt ‘blauwe’ oma. Ja zo noemt Noah oma Ruizendaal al vanaf het moment dat hij kan praten en wij denken dat ‘blauw’ slaat op de kleur buitenverf van haar woning want mijn moeder wordt ‘bruine‘’oma genoemd. En mijn moeder is blank met blauwe ogen en dus niet bruin gekleurd maar ze heeft wel bruine beits als kleur buitenverf op haar woning.
Ja dit is kinderlogica en daar is geen speld tussen te krijgen…
Terwijl ik dit reisverslag aan het schrijven ben, worden de tekenfilms van de kids onderbroken door het verschrikkelijke bericht dat Christchurch getroffen is door een aardbeving en we krijgen ‘live beelden’ te zien van instortende gebouwen.
Vanwege het minimale tijdverschil (1 uur) wordt alles gefilmd en zien wij van minuut tot minuut wat er gebeurd…
Op zo’n moment realiseer je maar weer eens wat echt belangrijk is in dit leven en dat is je gezin, familieleden en vrienden. Ik geniet samen met mijn gezin van deze wereldreis en hou daarbij goed contact met familie en vrienden maar wat als je gezin, familie of vrienden er niet meer zijn…
De beelden zien er verschrikkelijk uit en je vraagt je gelijk af hoeveel mensen er bedolven zijn …onder al die lagen puin. Leve twitter en sociale netwerken als facebook want overlevenden die nog bedolven liggen onder het puin, geven via deze mobile netwerken door waar ze zijn en hoe ze eraan toe zijn. Zo heeft ieder tijdperk zijn voordelen…
Geniet van elkaar en vriendelijke groet vanuit warm Down Under (lees Mandurah)
Angelien, Marcel en de kids Noah en Mirthe Ruizendaal