Wieke: Een slurf door je dak
Voor, opzij en achter onze auto, overal staan zand snuivende olifanten en we mogen niet bewegen.
Onze Zweedse reisgenoot Hans zweet peentjes op zijn stoel. Ik stond al en moet blijven staan. Met mijn kop uit het open dak.
Als wij niet bewegen, doen ze niets, fluistert gids Chaka. Dan komt er een slurf vol zand door het open dakraam naar binnen. Dankuwel. Ik voel de slurf zelfs even en trek voorzichtig mijn arm weg.
Chobe, in Botswana, herbergt enorme olifantenkuddes. We hadden er al een paar gezien, maar nu zijn ze ineens met z’n honderden en wij staan er weerloos middenin met ons speelgoedautootje. Ik tril een beetje. Chaka is de rust zelf. Hans kijkt zo angstig, die moeten we vanavond met bier oplappen.
Er gaat een halfuur voorbij en zowaar, het went. Wat mooi om te zien hoe de kleintjes, die aan het vechten zijn, tot de orde worden roepen. Een kleintje bevindt zich altijd tussen de moeders, zussen en tantes. Zij vormen de barricade om dit kostbare jong. Je baart niet zomaar even een olifantje, de zwangerschap duurt 20 maanden.
Als de laatste olifant eindelijk naar de rivier is vertrokken, start Chaka de motor. Plotseling komen er nog vier uit de bosjes gestampt en ze zijn boos. Trompetterend komen ze op ons af. Chaka scheurt vooruit, neemt een scherpe bocht… gelukt! We hebben ze afgeschud en rijden naar de rivier, die de grens vormt tussen Botswana en Namibië. Olifanten lopen visumloos tussen de landen heen en weer. Aan de Namibische kant zijn stropers, vertelt Chaka. Het is een fantastisch gezicht om zo’n enorme kudde in alle vrijheid te zien drinken. Toch zoeken ze daarna de bosjes van Botswana weer op. Je brengt je jong tenslotte niet ter wereld om het te laten doodschieten in Namibië.
En dan krijgen we, tegen zonsondergang, iets fantastisch te zien. Achteraf in de bosjes staat een olifant met een jong van nog geen uur oud, volgens Chaka. Hij glimt nog van het vruchtwater. Onzeker leunt hij tegen zijn moeders achterpoot. “She introduces her baby to the aunts and sisters!” fluistert Chaka. De olifanten leggen hun slurf voorzichtig op de baby en daarna krijgt de moeder een slurvenknuffel.
Wat een idylle. Wat hebben ze het goed in de wildernis. Althans, zo lijkt het. De volgende dag rijden we het Chobe park uit naar het stadje Kasane. En dan zien we waarom de bevolking een pesthekel aan olifanten heeft. Ze komen hun gebied uit om de moestuinen van de bewoners onderhanden te nemen en denderen de straat over, verkeer of geen verkeer.
Olifanten en mensen zijn geen goede combinatie. Je kunt het de dieren niet kwalijk nemen, maar ik hoop dat de bevolking van Botswana toch wil zorgen dat Chobe de wereld van de olifanten mag blijven.
Tekst en beeld: Wieke Biesheuvel
Winnen!
Nu je over de Afrikaanse olifant hebt gelezen, kan je de Aziatische olifant gaan bekijken in Dierenpark Amersfoort. Tevens vind je daar een Afrikaanse savanne waar giraffen en zebra’s leven. Libelle geeft 4 x 2 kaarten weg. Deze winactie is afgelopen. Lees ook de overige spelvoorwaarden.
Gerelateerde artikelen
stansje12 2011-03-03 17:27:29
Hele families kwamen drinken. Maar zo dichtbij als jij meegemaakt hebt daar kan ik alleen maar over dromen ;-)
dimormar 2011-03-02 22:16:11
En dan dat toetje.... moeder met pasgeboren jong. Heel mooi.
Dat ze de moestuinen omspitten is natuurlijk niet leuk voor de plaatselijke bevolking, maar laten we hopen dat de olifanten daar toch in rust kunnen blijven leven.
marg 2011-02-27 20:20:11
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.