Desiree in tweevoud

    
    



    
 


“Waarom zei je geen hallo?!” Deze uitspraak klinkt mij inmiddels bekend in de oren. Ik ben namelijk labrador onder de mensen (kortom een allemansvriend) en bekenden vinden het altijd erg gek als ik geen gedag zeg. Maar ik zal voor eens en voor altijd aan iedereen uitleg geven voor mijn gedrag.


Reden a) Ik had mijn lenzen weer eens niet in. Dan herken ik mensen pas als ze binnen een straal van 2 meter staan.


Reden b) Ik was het niet, maar je had te maken met mijn dubbelganger.








	


Dat er iemand op deze aardbol rondloopt die sprekend op mij lijkt, ontdekte ik voor het eerst toen ik 14 was. Een meisje op paardrijden was woedend dat ik op de manege altijd zo aardig deed, maar haar op school straal negeerde. Later bleek dat zij op een andere school zat, dus ik kon niet degene zijn die haar negeerde. In de loop van de jaren waren er veel soortgelijke situaties. Ik kreeg commentaar van kennissen die ik genegeerd had op feestjes, verjaardagen en festivals waar ik nooit geweest was. Keer op keer kreeg ik op mijn kop terwijl ik echt onschuldig was.


Ik heb haar zelf ook 1 keer ontmoet. Het was bij een strandrit. Zij reedt op haar paard de heuvel af, ik reed de heuvel op en ineens zag ik mijn eigen gezicht. Dat is echt heel raar en ik dacht even dat ik gek werd maar toen gilde ik:”Heee dat ben ik!!!’ Maar mijn dubbelganger schrok zich rot en reed snel de andere kant uit. Kennelijk vindt ze het dus niet zo leuk dat er twee versies van haar rondlopen.


Maar ik ben in de tussentijd ontzettend nieuwsgierig geworden. Ik heb 1000 vragen. Hoe is ze? Hoe praat ze, loopt ze en denkt ze? En heel belangrijk:Wat voor kapsel heeft ze op het moment (staat het leuker dan dat van mij, want dan ga ik naar de kapperJ


Daarnaast heb ik ook een aantal angsten… Sinds ik weet van haar bestaan, ben ik namelijk bang dat ze de meest verschrikkelijke dingen gaat doen. Zoals meespelen in een Lactacyd reclame of op haar 50ste in een reclame voor urineverlies en ze kan natuurlijk ook in haar blote kont over een voetbalveld gaan rennen. Lijkt me niet zo prettig als ik dan de volgende dag op mijn werk kom…. Kortom een dubbelganger biedt tal van mogelijkheden.


Voorlopig heeft ze zich keurig gedragen. Daarvoor wil ik haar bij deze hartelijk bedanken. In de tussentijd zeg ik op straat maar gedag tegen bekenden en onbekenden in de hoop dat zij dat ook doet, tenminste als ze haar lenzen in heeft…















x




                        

                            

                                
DesireeVerkerk 2011-03-06 11:56:05

                                    

                                    Haha ja dat hebben tweelingen natuurlijk ook. Lijkt me wel prettig om je dubbelganger zo goed te kennen:) En gezellig ook:)

In ieder geval een prettig weekend!



Desiree
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
knutsel 2011-03-05 13:35:05

                                    

                                    Stukje is een beetje onleesbaar geworden door alle accenten die nu ineens verkeerd worden afgebeeld maar net echt goed op mijn scherm stonden. Sorry
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
knutsel 2011-03-05 13:33:02

                                    

                                    Wat een heerlijk herkenbaar verhaal. Ik heb namelijk ook een dubbelganger en maak dezelfde dingen mee als jij. Er is echter wel één verschil, ik ken mijn dubbelganger wél. Heel goed zelfs, al vanaf voor onze geboorte. Zij is mijn tweeling zus, vandaar. Ik groet altijd iedereen die mij ook groet, soms iets ethousiaster dan anders maar goed. Kinderen zien het soms nog eerder. Zo begon de dochter (2 jaar) van een buurvrouw van mijn vriendin te praten tegen mijn zus. Buurvrouw praatte mee, werd een geanimeerd gesprek. Kom ik twee minuten later die buurvrouw tegen in het winkelcentrum, vraagt zij: \"Net had je toch een heel andere jas aan?\" Zeg ik: \"Nee, hoor ik ben hier net, stap echt net uit de auto?\" Zij weer: \"Ik dacht toch echt dat ik net met jouw stond te praten. Jeetje met wie heb ik dan staan praten. En mijn dochtertje herkende je ook.\" Ik kan er meestal gelukkig wel om lachen.

Ooit werkte ik bij een bank in ons dorp, en mijn klanten stortten gerust hun financiel hart uit bij mijn zus, terwijl ze bij de bakker in de rij stonden. Dat was wel eens genant!
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x