Douchen

    
    



    








	
 We kamperen en het voelt als vanouds. Kokkerellen op twee pitjes, nog maar een keer afdrogen met die ene handdoek die eigenlijk vies is, eerst water koken voordat je kan afwassen (maar alle pannen zijn vies…), ‘s nachts struikelend over haringen ‘s naar de wc, ‘s ochtends stram en stijf wakker worden omdat het luchtbed toch lek bleek.


De jongens genieten. Ze rijden hun autootjes over ons hele veldje, willen helpen met koken, vinden afdrogen opeens leuk, willen graag gaan slapen om met de zaklamp aan in de tent nog een boekje lezen. 


Maar kamperen is ook 24-uursdiensten draaien. Met de nadruk op 24 uur, want midden in de nacht is het toch wel erg donker in de tent en ook wel een beetje eng. Dus lig ik tussen twee opgeluchte, snurkende kinderen die zich elke minuut omdraaien en krult Harro zich op in het kindertentje. 


‘Ik hebt honger’, meldt Simeon als de ontbijtsessie net achter de rug is en de theedoeken te drogen hangen. 


‘Mag ik appelsap, please?’ vraagt Daniël heel netjes als we net het kratje met het serviesgoed hebben opgeruimd. 


‘Kom pap, voetballen’, roept Julian als Harro net terugkomt van een rondje speeltuin met de de andere twee en Simeon meldt dat hij alweer honger heeft. 


‘Nee, niet lezen!’ roept Daniël als ik één moment mijn boek pak, ‘kom kleuren!’


We vullen rugzakken met lunchspullen, smeren zonnebrand, veteren bergwandelschoenen, maken noodstops bij de wc, zoeken sokken, ondergoed, truien, zaklampen, koken maar weer een berg spaghetti en luisteren naar het geklets dat de hele dag doorgaat.


 


Maar dan valt de avond. 


‘Ze zijn stoffig en plakken, ze moeten echt wel even onder de douche.’ opper ik voorzichtig. Harro knikt gelaten. Ik help om pyjama’s, handdoeken en toiletspullen tevoorschijn te toveren, maar dan is het toch echt aan hem; hij moet ze meenemen onder de douche. Amerikaanse vrouwen zijn als de dood voor piemeltjes.


Ik kijk ze na als ze met z’n vieren over het paadje richting de mannenafdeling van de toiletgebouwen lopen en voel de stilte over me heen komen. Opeens is er helemaal niemand die iets van me wil. Ik zou zomaar in een stoel kunnen gaan zitten en vijftien minuten voor me uit staren. 


Ik zet een stap in de richting van de zwarte inklapbare kampeerstoel die in het laatste restje zon staat en struikel over een van de  autootjes die nog overal liggen. Hij knarst onder mijn voet. Zuchtend pak ik de ‘autootjesmand’ en zie ook de laatste zonnestralen achter de berg verdwijnen.















x




                        

                            

                                
Silvie in de VS 2011-03-23 18:17:38

                                    

                                    @Niejel: je stelt me gelukkig niet teleur met je reactie...Inderdaad, je kunt je je kleine zoontje (vanaf praatleeftijd) niet meenemen naar de vrouwenkant, ook al zijn er deuren voor de douches (in dit geval een gordijn). Amerikaanse vrouwen zijn niet alleen bang voor piemeltjes, ze zijn ook bang om gezien te worden. Zo lang Harro er is, geeft het geen problemen. Maar in een zwembad heb ik de jongens (die ik echt niet alleen in de mannenruimte kan laten) uit protest wel eens midden in het zwembad omgekleed. Op de deur van de vrouwenkleedruimte hing een plakaat waarop met koeieletters stond: \'Jongens boven de vier niet welkom!\'
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
niejel 2011-03-22 09:22:37

                                    

                                    Amerikaanse vrouwen zijn als de dood voor piemeltjes? Dat betekent dus dat jij op de vrouwen afdeling van het sanitair geen tweejarige mee mag nemen om te douchen? Vreemd hoor! In mijn beleving zijn de Amerikanen zo preuts dat er toch echt wel deuren voor de douchecabines gemonteerd zijn. Wij waren ooit in Scandinavië aan het kamperen en het sanitair is daar (gelukkig niet overal) zoals in een ouderwetse Hollandse sporthal kleedkamer. Een gemeenschappelijke ruimte om uit te kleden en een betegeld hok met 6 douches open en vooral heel bloot. Wel mannen en vrouwen gescheiden, je weet niet waar je kijken moet met een dikke blote vrouw tegenover je die tussen alle rollen en kwabben zeer veel "smetplekken" heeft. Dan toch maar liever een deur voor m'n eigen hokje. Dan mogen de mannen en vrouwen van mij door elkaar. En loslopende blote kinderen tot een jaar of acht vind ik dan geen probleem.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
stroebeltje 2011-03-21 22:29:00

                                    

                                    Ik ga weer helemaal terug in de tijd...
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x