Femke – schoonheid in stilte

Zo wordt het spreekwoord ‘spreken is zilver, zwijgen is goud’ ze nogal eens naar het hoofd gegooid, krijgen ze geregeld te horen dat er ook schoonheid in stilte zit en lijkt het ze ingeprent te zijn afgunst te voelen jegens de mysterieuze zwijger op feestjes.
Vanwege al die vingerwijzingen probeer ik, praatgraag als ik ben, zo ongeveer mijn hele leven al meer stilte in te bouwen. Ik herinner me dat ik als kind meeging naar de moestuin van mijn vader, die pal naast de uitgestrekte akker van een boer lag. Afgezien van een enkele auto die passeerde, hoorde je daar werkelijk niets. Zelfs toen al zei ik tegen mezelf: ‘Voel die stilte. Heerlijk, hè?’ maar ondertussen was ik enorm blij als we weer naar huis gingen.

Het is echter wel altijd een soort doel gebleven. Leren genieten van stilte. Op vakantie loop ik rooms-katholieke kerken binnen en ga devoot naar de raamschilderingen zitten staren. En op feestjes kijk ik naar de mysterieuze zwijgster en doe haar na. Minutenlang. Laatst dwongen de omstandigheden me tot zwijgen.

Reinier was twee dagen weg, ik had het druk met schrijven en er stond niks leuks op de agenda. Ik besloot niemand te bellen en te kijken of dat nu daadwerkelijk rustgevend zou zijn. Alleen ik en mijn gedachten. In mijn hoofd hoorde ik mijn moeder, die zei: ‘Je hoeft ook niet altijd te praten.’ Ik voelde meteen weer weerstand bij die opmerking, maar besloot het als experiment ter harte te nemen. Ik zweeg,
48 uur lang. Ik kwam erachter dat er in stilte ook herrie zit (of is dat gewoon de herrie in mijn hoofd?) en dat ik inderdaad veel gedachten had, maar dat driekwart daarvan ook totaal nutteloos is.

Toen Reinier terugkwam van zijn tripje heb ik hem eerst nog beleefd gevraagd hoe het was (leuk!) en of ’ie me gemist had (ja!) en vervolgens heb ik alle opgekropte woorden in één keer naar buiten gewerkt. O, wat was ik opgelucht dat er een einde was gekomen aan de stilte. Alle plannen die ik ooit heb gehad om in een klooster in retraite te gaan of stiltedagen in te lassen, gooide ik in één keer overboord. Ik houd gewoon intens van praten, van bomen, babbelen en ouwehoeren.
Dan maar niet mysterieus.

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

gizmo_21_11 2011-03-17 15:36:56

Ik denk ook niet dat het de bedoeling van mensen is om te zorgen dat een kletskous zich dwingt om continu stil te zijn. Denk eerder dat je moet leren om ook anderen de ruimte te geven om hun verhaal te doen en dat je daarnaast rustig jezelf mag blijven. Misschien is het wel eens leuk om ipv te proberen te lijken op de mysterieuze zwijger in het gezelschap, juist die persoon eens uit haar/zijn schulp te trekken door belangstellende vragen te stellen. Juist als mensen verlegen zijn of zich vervelen, stellen ze dat zeer op prijs.
er is een tijd om te praten en een tijd om stil te zijn, het is maar net waar je op een gegeven moment behoefte aan hebt.

yukio 2011-03-17 10:26:09

Mensen die op feestjes zo mysterieus lijken te zwijgen zijn waarschijnlijk helemaal niet zo mysterieus als ze zichzelf voordoen. Het zijn meestal mensen die of intens verlegen zijn, zich vervelen, of helemaal niets te zeggen hebben....ik houd van een leuk gesprek, en helemaal op een feestje, daar gaat het toch om de gezelligheid? die komt er niet als je een beetje loos voor je uit zit te staren.

Maar stilte is voor mij ook net zo belangrijk, vind het heerlijk om als mijn man of zoon er niet zijn gewoon lekker helemaal in stilte te leven, geen muziek, radio of t.v. Behalve met de hond maak ik dan af en toe een praatje...en die kijkt me alleen maar aandachtig aan..maar omdat ze verder niks zegt zijn we al snel weer stil..heerlijk!

internetredactie 2011-03-17 08:01:02

Plaats hier uw reactie voor Femke - schoonheid in stilte

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.