Hermien – Kleine kinderen worden groot
Het lijkt nog maar zo kort geleden dat hij dagelijks met een oude spijkerbroek en een voetbal onder zijn arm na schooltijd naar buiten ging om met zijn vrienden een balletje te trappen. Speciaal voor deze buitenactiviteiten had hij een stapeltje goedkope spijkerbroeken in de kast liggen, die binnen enkele weken opgesierd werden met allerlei lappen om de opgedane scheuren te verdoezelen. Maar wat gaf het, zijn nette kleding lag op een apart stapeltje. Daarin mocht hij zich slechts vertonen als wij met een leuk gekleed kind op stap wilden gaan. Niet dat hij niet van mooie kleding hield hoor, maar de combinatie mooie kleding, netjes blijven en buiten spelen, werkte gewoon niet bij hem. Ontelbare keren heeft het joch zich buiten moeten uitkleden vanwege een valpartij in de sloot – ik kan er echt niets aan doen, mam, maar ik moest de bal toch uit de sloot halen en ik gleed zomaar uit – of het spelen in één van de ontelbare zandbergen, die vanwege de diverse bouwactiviteiten rond onze woonwijk een bijzondere aantrekkingskracht uitoefenden op kinderen.
Net vijf was hij toen hij vroeg om een ‘colbergje’. Net als zijn vader wilde hij met feestjes ook netjes gekleed gaan. Ik zocht, vond niets, dus maakte ik zelf een vuurrood colbertje met wit/blauwe voering. Natuurlijk had ik het op de groei gemaakt en hij greep iedere gelegenheid aan om het colbertje en rode Mickey Mouse stropdas te dragen. De tijd schreed voort. Ook dat laatste stapeltje ‘nette kleding’ verdween uit zijn kast en werd vervangen door alleen maar spijkerbroeken met hangend kruis en bij aankoop al voorzien van slijtageplekken. Kortom, de middelbare school-look.
Inmiddels loopt hij stage waarvoor hij netjes gekleed dient te gaan. Het probleem werd bij ons neergelegd, want welke student heeft nu geld (over) voor een kostuum? Ik deed enig vooronderzoek, zodat mijn beide mannen niet te lang hoefden te winkelen en zo togen wij met het gehele gezin naar de winkelstraat. Man en zoon doken de herenwinkels in en dochter en ik vermaken ons altijd wel als er geshopt moet worden.
Na enige tijd voegden wij ons bij de mannen. Mijn zoon stond op dat moment net een driedelig kostuum te passen.
‘Ik word hier helemaal emotioneel van’, riep ik uit toen ik dit tafereel aanschouwde.
‘Mam, doe normaal’, siste hij me toe en keek om zich heen of die leuke winkeljuf deze gênante opmerking had gehoord.
Ondertussen zijn we weken verder. Vol trots zag ik mijn grote zoon veranderen van een tiener in een man. Als een echte kerel deponeert hij tegenwoordig dagelijks zijn overhemden in de wasmand en verwacht ze gestreken retour! ‘Ik wil het ook wel zelf doen, mam’, slijmt hij, ‘maar jij kunt het zoveel beter!’ Zucht, zelfs daar is hij goed in geworden…
hermienstok 2011-03-28 11:30:27
stroebeltje 2011-03-27 22:19:28
Groetjes en geniet lekker verder!
hermienstok 2011-03-25 10:15:12
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.