Lentekriebels

O, wat was ik hier aan toe! Heerlijk een lange wandelingen maken met mijn twee teckels rond de havens nu het lentezonnetje zo heerlijk schijnt. Ja, ik heb mijn winterjas met sjaal nog aan, maar geniet met volle teugen. Ineens heb ik niet dat ongedurige in me dat altijd maar stevig door wil stappen, want ik moet immers nog zoveel doen. Nee, gewoon lekker boompje voor boompje langs en ieder plekje wat ze willen besnuffelen laat ik gelaten toe. Een heerlijke rust overvalt mij waardoor ik voor mijn gevoel weer zeeën van tijd heb. Alles wordt makkelijker om te relativeren. Mijn teckels Goya en Kobus kijken af en toe even verbaasd omhoog of ik echt nog niet snel door wil lopen. Maar nee, ik draai mijn neus naar de zon en knijp mijn ogen dicht terwijl ik een diepe teug lucht inadem. Met deze teug lucht lijk ik ook energie te krijgen en rust tegelijk. Na dit een paar keer herhaald te hebben, ga ik rond me heen kijken wat de andere bewoners van mijn stad doen met dit lekkere weer. Veel mensen gaan weer lekker naar buiten, zijn op hun boot bezig of geven hun plantjes buiten water. Thuis gekomen wil ik eigenlijk niet naar binnen dus schenk ik een beker thee in en loop weer terug om even voor de voordeur te gaan zitten. Nog even nagenieten van deze lentekriebels, want misschien is het morgen weer voorbij.
Lees ook


mijntweedeik 2011-03-17 21:00:12
internetredactie 2011-03-17 19:17:08
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.