Mijn2ik is een beelddenker.

    
    



    
 








	
 


Een paar dagen geleden was ik in gesprek met een vrouw die als beroep remedial teacher is. In dat gesprek kwam het woord beelddenker voorbij. Beelddenker? Wat is een beelddenker? Beetje lacherig vroeg ik wat dat was.


De uitleg was simpel: Denk aan een huis en wat zie je dan? Het woord huis of een echt huis? Kan je om dat huis heen lopen? Gelijk gingen die hersencellen van mij aan het werk. Geen letter in dat brein te bekennen, alleen een huis met boom, tuin, oprijlaan, aan de achterzijde openslaande deuren.


Het gesprek is eigenlijk daarna snel overgegaan naar andere onderwerpen maar het woord beelddenken bleef wel in mijn achterhoofd dansen. Zou er dan toch een naam zijn voor wat ik mankeer? Dyslectisch ben ik niet maar dat ik, er af en toe, een zooitje van maak met de woorden die uit mijn mond komen dat is zeker.


Thuis gekomen ben ik maar eens gaan googelen. Op o.a. deze sites vond ik wat ik wilde weten. http://www.leerwiki.nl/Ben_jij_een_beelddenker



Een wereld ging er voor mij open. Het is dus niet raar dat ik nog steeds niet het verschil tussen links en rechts weet. Het is niet raar dat ik woorden vergeet en daarvoor in de plaats een ander woord maak en uitspreekt. Het is niet raar dat ik wel kan lezen maar niet kan voorlezen. Enz, enz.


Gelukkig zijn er ook dingen die niet kloppen met wat ik over beelddenken heb gelezen. Maar of ik daar zo blij van kan worden….??? Een beelddenker heeft een goed geheugen. Nou, dan ben ik er zeker één met een chronisch geheugenverlies.


Een beelddenker kijkt als hij denkt iets naar boven. Nou, sorry hoor, ik kijk dwars door iedereen of iets heen.


Nu dat ik mij een klein beetje verdiept heb in het woord beelddenken, ga ik zelf meer begrijpen van mijzelf. Het verklaart o.a. waarom ik, soms, midden in een gesprek over wat anders begint want ik kreeg natuurlijk een beeld in dat brein van mij geprojecteerd dat niets met het gesprek te maken heeft of terwijl andere al klaar zijn met een onderwerp uit het gesprek ben ik nog bezig om de beelden in dat brein te analyseren en dan kom ik doodleuk op het gesprek terug. Ook begrijp ik waarom ik van te voren de gevaren zie of juist ergens de humor van in ziet want de beelden in mijn hoofd spreken boekdelen…


Ach…ik stop met deze blog. Ik heb u waarschijnlijk te veel woorden laten lezen en snapt u niets van wat hier boven staat. Het zou mij dan ook niets verbazen dat u dan ook geen beelddenker bent. Voor de beelddenkers onder ons is deze blog misschien wel weer te kort want er valt nog zo veel meer erover te zeggen/schrijven. En voor de twijfelaars die niet weten wat ze zijn, struin eens op internet het kan u wel eens tot inzicht brengen…

















x




                        

                            

                                
hilbrands 2011-03-30 15:37:23

                                    

                                    Nou, ik ben nu alleen nog beelddenker als ik schrijf. Dan zie ik in gedachten het hele verhaal voorbij komen. De typefouten haal ik er dan naderhand uit. Als kind projecteerde ik mijn \'beeld\' al op een suikerzakje met een afbeelding van een vosje (zie je me al zitten staren naar een suikerzakje in een restaurant? Mijn ouders geneerden zich hiervoor nogal), een kwartetkaart (ruitenvrouw, niet die hartenvrouw met die bolle wangen), een barbypopje (maar dan ongekleed, want dan kon ik de kleding er makkelijker bij verzinnen), een houten beeld van een hert van mijn oma, de voorkant van een stripboek met een paard erop en zo kan ik nog wel even doorgaan. Je snapt wel dat ik me als kind nooit verveelde! 

Tja, en ik lach wel eens als enige van mijn collega\'s op kantoor. Ik associeer dan iets serieus met een komische situatie, maar dat heeft dan denk ik meer met een ander gevoel voor humor te maken dan met beelddenken.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
mijntweedeik 2011-03-30 11:07:34

                                    

                                    Willy,

Nee, ik ben geen Rotterdamse. Ik zou het eens vragen aan de gene die mijn blogs voor de libellesite nakijkt, misschien is zij Rotterdamse.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
willy1944 2011-03-30 10:52:09

                                    

                                    hmm intresant onderwerp, Zeg ben jij soms ook een Rotterdamse? want je schrijft achter de werkwoorden steeds een T, en dat doen rotterdammers bijna allemaal. Achter de persoon Ik komt geen T, en als jij voor het werkwoord staat komt er ook geen T achter.
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x