Wieke kent haar grenzen niet

We zijn gestopt voor de lunch en ik zeg: “Jongens, wie gaat er mee naar Namibië?” Ze horen me niet. Hans de Zweed tuurt door zijn verrekijker naar Namibië. Mijn man pielt met zijn fototoestel. Chaka doet een dutje. Ik pak mijn camera en loop naar de overkant. Tjongejonge, Namibië! Daar is de Caprivistrip, een wonderlijk aanhangsel, bedacht door de koloniale regimes van destijds.

Er beweegt iets in het gras. Schildpadden! Een grote met twee kleintjes. Geen mama met kinders, maar een vrouw met twee aanbidders. We hebben ze eerder gezien. Ik ben benieuwd wie van die twee onderdeurtjes ze zal kiezen, maar dan roepen de mannen. Ze zwaaien alle drie met beide armen. Willen ze nu al weg? Ik zwaai terug en maak een gebaar van: ik ga nog even naar Namibië, zo terug!

Ik spring over wat plassen en dan sta ik er echt. “Hi there!” Roep ik naar de anderen, “love from Namibia!” “Terugkomen, ze zetten je in de gevangenis!” Roept mijn man. Haha, de leukste thuis. Maar Chaka schreeuwt: “Come back NOW!” Wat een onzin. Mopperend loop ik terug. Chaka is boos. Zo lief als hij hier op de foto staat, zo boos is hij nu.

Er zijn regelmatig patrouilles, bijt hij me toe, en hij kan zijn vergunning als gids kwijtraken door mijn actie. Als ik was gesnapt, hadden ze me een paar dagen vastgehouden op het politiebureau van Maun, hier ver vandaan. “Dan had ik wel een geweldige column gehad!” Fluister ik tegen mijn man, die dan woest vraag of ik wel goed wijs ben. Hans kijkt ook al chagrijnig. Ik heb het mooi bij ze verpest vandaag.

Chaka is nog niet klaar met zijn preek, of er stopt een patrouillewagen naast ons. We mogen hier niet stoppen. Aan de overkant zijn stropers actief en dat is gevaarlijk. Chaka moet zijn papieren laten zien. Het daagt me eindelijk, dat ik hem zijn broodwinning had kunnen ontnemen als ze me aan de overkant hadden gesnapt. “How can I make it up to you?” Vraag ik bedeesd, als de geüniformeerden met hun geweren weg zijn. Hij kijkt me eens aan. “Doen wat ik zeg zonder te vragen waarom!” Gelukkig, hij lacht weer.

Tekst en beeld: Wieke Biesheuvel

Winnen!
Ga jij binnenkort de grens over? Of kan jij om een andere reden wel bescherming gebruiken voor jouw paspoort? Libelle geeft 10 paspoorthoesjes en make-uptasjes weg van Mooch met een hele gave Delfts-blauwe print! Deze winactie is afgelopen. Lees ook de overige spelvoorwaarden.

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

wiekebiesheuvel 2011-03-19 13:43:46

Marg: als ik dan toch als dier moet terugkomen: doe mij maar een vogel.

Olgashanghai 2011-03-18 15:02:56

Goh, dat had IK kunnen zijn, haha! Maar ja, als je er dan meer over gaat nadenken en bedenkt dat jullie gids daardoor zijn baan had kunnen verliezen... Ook dat is weer zoooo anders dan in Europa!

marg 2011-03-18 13:06:33

Met jou blijf ik lachen! Vooral die opmerking dat ze over ons heen lopen (soms denk ik dat ze zelfs, grote en kleine mannen hun voeten vegen aan me!). Als ik dan in een volgend leven als dier terug kom, is het misschien niet zo gek om voor schildpad te kiezen! Fijn weekend....

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.