Johanna’s eerste treinreis

    
    



    
 








	
Daar stonden we dan op het overvolle perron. Mama, papa en ik. Het was ontzettend druk en ik werd een beetje zenuwachtig van al die rennende mensen. Ik hield papa’s hand stevig vast, want ik was veel te bang dat ik hem kwijt zou raken op het overvolle perron. Vandaag zouden we gaan verhuizen. Met de trein gingen we naar ons nieuwe dorp, waar papa weer werk zou krijgen. 


Een beetje zenuwachtig was ik wel. Zouden de kinderen in het nieuwe dorp me aardig vinden? Ik hoopte van wel.


Uiteindelijk blies de conducteur op zijn fluitje en moesten we instappen. Papa was kennelijk net zo zenuwachtig als ik. Hij tilde me op en zei” Het komt allemaal goed kleine Johanna. Dat zul je zien.” Vervolgens haalde hij diep adem en stapte de trein in.


Het was er ontzettend druk en we konden niet eens zitten. Daarom hield papa mij in zijn armen vast. Maar in de loop van de reis begon papa wel erg zenuwachtig te worden. Hij liep onrustig heen en weer en snauwde tegen mijn moeder: ”Ik weet het niet. Het voelt niet goed. Ik vertrouw het niet.” zei hij. Mijn moeder probeerde hem zo goed en kwaad als het ging te kalmeren, maar niets hielp. Plotseling liep hij naar de gammele treindeur en rukte hem met brute kracht open.


Ik zag de bomen snel aan mij voorbij flitsen en ik was doodsbang. Volgens mij wilde mijn vader uit de trein springen.


Mijn moeder gilde het uit van angst.”Doe het niet schat! Dat overleef je nooit!”


“Het klopt niet! Het klopt gewoon niet! Ik moet wel!” gilde hij. Ik vond dit ontzettend eng en begon keihard te huilen.”Later zul je het begrijpen.” zei mijn vader en hij zette zich schrap om te springen. “Ga je mee of niet?” riep hij tegen mijn moeder.


Mijn moeder knikte van niet en keek mijn vader verdrietig aan. “Vertrouw me nu maar.” zei ze en ze stak haar hand uit. Even leek mijn vader te twijfelen. Maar toen hij in de ogen van mijn moeder keek, kon hij niet springen. Hij hield teveel van haar. Verdrietig stapte hij bij de deur vandaan.


Opgelucht omhelsde mijn moeder mijn vader. Omstanders sloten snel de kapotte deur.


De hele reis was mijn vader doodstil en hield hij me stevig vast. Toen we uiteindelijk aankwamen tilde hij me op en gingen we naar buiten. Het was een stralende dag en mijn moeder glimlachte bemoedigend naar mijn vader. Mijn vader gaf me een dikke zoen op mijn wang en zei lief:”Kijk Johanna, dit is nu het plaatsje Auschwitz.”




Sommige mensen vinden de dodenherdenking onzin. Maar wat vindt u als u bedenkt dat dit verhaal echt had kunnen gebeuren? 

















x




                        

                            

                                
mijntweedeik 2011-05-04 11:07:24

                                    

                                    Ik zit net naar de datum te kijken....Hij is van 10 april en toen was de wedstrijd nog bezig. Heb ik hem toen niet gelezen??? Of is het omdat hij nu zo indruk maakt omdat het vandaag 4 mei is???
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
mijntweedeik 2011-05-04 10:49:36

                                    

                                    Eigenlijk weet je al wat er gaat gebeuren als ze de trein uitstappen maar toch wil je graag verder lezen hoe dit verhaal verder gaat/afloopt. Chapeau! Jammer dat deze blog niet meer meedoet met de wedstrijd want ik denk dat je hiermee stemmen had gescoord.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
usa58 2011-05-03 10:59:08

                                    

                                    Ik blijf teruggrijpen naar deze blog. Het is een eenvoudig, kort verhaal, maar het onderwerp en de manier waarop het is geschreven pakt me iedere keer weer. Van Desiree\'s hand zou ik graag een boek hierover willen lezen.

Mijn complimenten!
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x