Femke- huilende dertigers

Het is crisistijd voor de mensen om mij heen. En dan niet op financieel gebied, maar op emotioneel gebied. Ik heb eerst een huilende collega aan de telefoon en nog niet opgehangen of een huilende vriendin belt. Het zijn dertigers. Jarenlang zijn ze hard aan het werk geweest om te bereiken wat ze wilden bereiken en ineens vragen ze zich af: Wat wil ik nou echt? Wie ben ik eigenlijk? Ben ik hoe ik me voordoe of speel ik een rol? En als ik het masker af zou zetten, zou ik dan nog vrienden overhouden? De gesprekken die we voeren, zijn vaak heel intens en er komt nogal eens een traan bij kijken.

Omdat het niet makkelijk is je staande te houden in deze harde, westerse maatschappij. Hoe anders is het leven aan de andere kant van de wereld. Tijdens mijn reis naar Indonesië bevond ik me op een tropische dag in de auto van taxichauffeur Wayan. Hij reed Reinier en mij door het groene binnenland en ondertussen vroegen we hem naar zijn werk, geloof en leven. Wayan legde vol vuur uit dat zijn vrouw per dag zestig kleine bakjes maakt met bloemblaadjes, snoepjes en rijst om te offeren en de goden te vragen om voorspoed. Zijn ogen straalden toen hij sprak over het feest dat binnenkort gevierd zou worden in een van de tempels van zijn dorp.

Ook vertelde hij ons over zijn financiële situatie. Hoe hij in de zomermaanden wel redelijk verdient aan de ritjes voor toeristen, maar dat hij in het laagseizoen vaak maar twee euro per dag omzet. Hoe hij daarom genoodzaakt is om met zijn gezin bij zijn ouders in huis te wonen. Enige luxe is hem vreemd. Hij bekende nooit iets anders te nuttigen dan rijst. Geen pasta, geen brood, geen aardappelen. Allemaal te duur.

Toen Reinier en ik terugkwamen in ons resort voelde ik me intens schuldig. Ik keek naar mijn hotelbed waarop een nieuwe tas, twee nieuwe zomerjurkjes, nieuwe slippers en een paar souvenirs lagen en zei tegen mijn lief: “Het is toch bizar dat wij zo rijk zijn? Hoe moet Wayan zich niet voelen als hij ons westerlingen op de achterbank heeft. Wij kunnen  zo veel, hij zo weinig.” Mijn wijze man zei vervolgens: “Wat kunnen wij nou meer? Ja, wij kunnen meer consumeren, maar hoe arrogant is het om te denken dat we daardoor gelukkiger zijn.” Ik denk dat hij gelijk heeft. Vooral als ik naar al die worstelende dertigers kijk.

Benieuwd naar meer columns van Femke? Lees dan verlate huwelijksreis of hoe ver kan ik gaan?

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

mijntweedeik 2011-04-16 11:10:09

Een wijze les is deze blog. Kijk verder dan je neus lang is, zie wat je zelf heb. Wees daar gelukkig mee. Niet alles is in geld uit te drukken.
PS. Leuke profielfoto heb je nu in het blad Libelle.

marijn koger 2011-04-15 16:07:40

Bij deze ben ik ook een dertiger en ben ook nooit tevreden zelfs dat ik me er voor schaam alles heb ik een leuk huis een leuke vent een prachtige gezonde dochter en een mooie zaak en nog niet blij nu heb ik ook altijd last van zomerdepressie dat iedereen om je heen altijd zo blij is met dat warme weer of de winter niet een prachtig seizoen is of de herfst en het komt ook door de media alle aandacht wordt maar gevestigt op de rice en famous en ook in nederland de gewone vrouw telt niet meer mee als je niet naar de manicure,pedicure,personal shopper,personal trainer enz heb nu kan ik mezelf behoorlijk wat luxe permiteren en helaas merk ik dat ik daar toch gelukkiger van wordt als het hele plaatje klopt en helaas kost dat altijd een flinke duit
en daar doen we met ze alle aan mee door tv te kijken en bladen te kopen maar misschien gaat dit weer naar een heel andere discussie

yukio 2011-04-14 16:11:31

Iedere dag prijs ik me gelukkig.
Om het feit dat ik geweldige en lieve kinderen heb, goeie vrienden heb en een ontzettend lieve en leuke man in mijn leven mag hebben.
Ik heb geen schulden en kan me een zorgeloos leven veroorloven. Maar ik vind het veel leuker om dingen tweedehands te kopen, of om dingen die ik niet meer gebruik of nodig heb weg te geven. Ik ben lid van verschillende liefdadigheids doelen.
Mijn geluk komt niet voort uit dure spullen aanschaffen of om steeds iets nieuws te moeten doen.
Mijn geluk is groot door kleine dingen, lekker wandelen met onze hond, genieten van een boek in de tuin, naar het theater of de bios. Ik voel me omringd door liefde en genegenheid, warmte en een gevoel van geluk.

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.