Hermien – Hoge nood!

    
    



    
 








	
 


Afgelopen zondag had ik met man en hond een leuk uitje, een Berner strandwandeling. We troffen het, want ook het weer zat mee. Na afloop van de wandeling konden we zelfs nog even een drankje op het terras bij de strandtent nuttigen. Wat een genot!


We waren nog maar net aan de thuisreis begonnen, toen ik het voelde. Ik had voor vertrek even naar het toilet moeten gaan. Ik dacht op dat moment nog dat ik het toilet thuis wel zou halen, maar na enkele rode stoplichten twijfelde  ik daaraan. Ik hield alle spieren aangespannen. Toen manlief meldde dat hij bij Rotterdam nog even wilde tanken, kreeg ik het benauwd. Voorzichtig maakte ik hem duidelijk dat ik last had van een (te)volle blaas. Omdat hij dergelijke problemen niet gewend is van mij, reageerde hij nogal laconiek. Zou ik het tankstation kunnen halen en hebben ze daar überhaupt toiletten, vroeg ik me af. Het duurde voor mijn gevoel eeuwen voor we eindelijk de A20 bereikten. Ik stond ondertussen op knappen. 


‘Stop zodra het kan, want ik houd het niet meer’, riep ik benepen uit. Met alle macht probeerde ik mijn blaas onder controle te houden, maar het resultaat werd steeds pijnlijker. Ondertussen had manlief door dat het menens was en – misschien uit angst voor wateroverlast in zijn nieuwe auto – stelde me gerust door te zeggen dat er volgens hem bij Delft een wegrestaurant zat. Als ik het maar haal, dacht ik. Ik durfde niets te zeggen uit angst dat een grappig bedoelde opmerking van hem uit zou lopen op een catastrofe. Een lachbui was het laatste dat ik nu kon gebruiken. 


‘Nog twee kilometer, red je dat’, vroeg hij even later. Ik kneep zelfs mijn ogen dicht om de boel op te houden. ‘Als ze geen toilet hebben, spring ik over de vangrail. Kan me niets schelen’, kermde ik benauwd. 


Hij stopte recht voor de ingang. Borden verwezen me richting trap. Ook dat nog! Bij de toiletjuf gooide ik een muntje op het schoteltje, het wisselgeld mocht ze houden, en dankte alles en iedereen voor het vrijhouden van een toilet. Een rij had ik niet gered. Wat een opluchting. 


Met de openbare toiletten is het in Nederland droevig gesteld. Jarenlang viel het me niet op. Oké, toen de kinderen klein waren en – als ze zeiden dat ze moesten plassen – ook direct een toilet wilden bezoeken, was het soms lastig. De plekken waar je zomaar naar binnen kunt rennen om gebruik te maken van een toilet, zijn moeilijk te vinden. Bij sommige benzinestation moet je zelfs eerst in de rij staan om een sleutel te halen en geloof me, dat had ik zondag niet droog gehouden. Waarom zijn frisse en schone openbare toiletten zo moeilijk te vinden? Ik ben toch niet de eerste en zeker ook niet de enige, die hier last van heeft of krijgt!


 















x




                        

                            

                                
hermienstok 2011-04-10 11:49:56

                                    

                                    En dames, op de Libelle Zomerweek is altijd voldoende zeep. Als vrouwen dergelijke evenementen organiseren, zorgen ze wel voor voldoende handdoekjes en zeep. En dat er constant mensen rondlopen om de boel schoon te houden. Zij weten hoe irritant een smerig toilet is. Mannen zien dat probleem niet zo en hebben dat probleem ook niet...
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
hermienstok 2011-04-10 11:47:45

                                    

                                    Stroebeltje, ook daar kan ik nu over meepraten. Afgelopen vrijdag was ik in het Gelredome en dacht dit keer verstandig te zijn om tijdig naar het toilet te gaan. Buiten stonden er Dixies. Nu had ik nog nooit gebruik gemaakt van een Dixie, maar ik zal even proberen zo'n hok te omschrijven. Mannen en vrouwen gaan gezamenlijk in de rij staan. In tegenstelling tot jou, kan ik wel boven een gat hangen, dus dat zou geen probleem moeten opleveren. Mijn angst om in een stinkend hok terecht te komen, waar ik kokkend uit tevoorschijn zou komen, was ongegrond. Ik hang dus boven dat gat, met mijn neus vlak boven het urinoir, dat aan de zijkant hing. In het gat zag je wat voorgangers hadden laten vallen. Ogen dicht was geen overbodige luxe...Dan ben je klaar en wil je doortrekken EN DAT KAN DUS NIET. In een Dixie kun je niet doortrekken!!! Er is ook geen kraantje om je handen te wassen!!! 

Niejel, gelukkig had mijn dochter zo'n flesje in de tas. Maar dat ik dat bij een Dixie nodig zou hebben... Echt, als je moet, is het handig, maar hygiënisch is het echt niet!
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
niejel 2011-04-10 07:27:14

                                    

                                    Ik heb denk ik al te vaak in openbare toiletten misgegrepen naar zeep of handdoekjes. Neem zo'n flesje echt altijd mee, al is het in m'n broekzak. Komt misschien ook doordat ik een doorgewinterde openbaarvervoer reiziger ben. Lang onderweg met een lunchpakket in m'n tas, dan wil ik wel voordat ik aan m'n broodjes begin even m'n handen schoon hebben.
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x