LNC Gediz: Werelddansje

‘Ik kan eigenlijk niet zoveel en heb geen plannen voor de toekomst. Als ik mezelf zou moeten omschrijven, zou ik me dead meat noemen.‘ Matt Harding lacht in de camera en vervolgt zijn verhaal. ‘Soms beperken anderen onze mogelijkheden en soms doen we dat zelf. De moeilijkste beslissing was daadwerkelijk op reis gaan. Daarna ging alles vanzelf.’

Een dertigjarige Amerikaan danst de wereld rond. Op zijn 26^e werkt hij als ontwerper van computerspelletjes. Hij besluit het roer om te gooien, spaart en maakt een wereldreis. Zijn reisgenoot legt in Hanoi (Vietnam) ‘Matt’s dansje’ vast met een videocamera, waarna ze besluiten dat in elk volgend land te doen. In Rwanda beginnen kinderen zelfs spontaan met hem mee te dansen. Bij thuiskomst in 2005 zet Matt een compilatie van de opnames op zijn website. Er is nog geen YouTube, maar het vrolijke filmpje wordt al snel rondgestuurd en bij blogs geplaatst. Als een lopend vuurtje gaat het de hele wereld over. Een kauwgomfabrikant ziet het ook en biedt Matt nog een wereldreis aan. Hij krijgt de vrije hand over de invulling van de reis, als hij maar een paar bekende gebouwen aandoet, zoals de Eiffeltoren en het Opera House. Alles wordt vergoed, dus Matt vertrekt en bezoekt in zes maanden tijd 42 landen.

Het eerste filmpje is zo’n succes, dat Matt door mensen wereldwijd gevraagd wordt ook bij hen te komen dansen; van Nederland tot Brazilië en van Madagascar tot India. Tijdens zijn tweede reis in 2008 meldt hij op zijn website wanneer hij op welke plek zal zijn. En mensen geven massaal gehoor aan zijn oproep. Het resultaat is het onderstaande, hartverwarmende filmpje, dat intussen meer dan 30 miljoen keer bekeken is. Als Matt op de wereld is gezet om zijn dansje te doen, mensen te verbinden en een glimlach op jouw gezicht te toveren, dan zij het zo. Dead meat is hij zeker niet.