Wieke – ‘Mama, Real Ebony’

    
Wieke's reisblog! 



    



    
 

“Mama! Real Ebony wood!” De verkopers op een markt in Lusaka, de hoofdstad van Zambia, zwermen om ons heen met beeldjes.




Ze duwen elkaar weg en negeren mijn houding van: Hoepel op en laat mij rustig kijken! Vooral niets oppakken of aanraken, want dan moet ik ‘my price’ noemen. Waarna het afdingen begint en ik aftaai met iets dat ik niet eens wilde kopen. Zo gaat dat in alle Afrikaanse landen en hoeveel ik ook van dit continent houd, hier haat ik winkelen!


Ik bezwijk voor een jongetje van een jaar of acht met een beeldje. Geen idee of het ebbenhout is. Met schoenpoets kom je vaak een heel eind. Die ogen van dat kind hè? Zucht. Hij zal wel gestuurd zijn, maar ik betaal wat hij vraagt. Het is een beeldje zoals ik er thuis meer heb staan. Hij huppelt weg en ik zie dat hij het geld aan een vrouw bij een kraampje geeft. Zij geeft hem een kommetje eten. Hij kan een straatkind zijn, maar ik hoop dat ze zijn moeder is. 






	


Die middag rijden we naar South Luangwa, een van de mooiste Zambiaanse natuurreservaten. Bij ‘The Struggle For Life Shop’ kopen we bananen. Aan de deur hangt een veger. Een teken dat hier gestroopt vlees te koop is. Apen, impala’s, zo illegaal als wat. Maar je mag toch wel een veger ophangen?


In het donker arriveren we bij ons onderkomen. De volgende ochtend gaan we met gids Brian naar het reservaat. Het is vroeg en al erg warm. Een olifant heeft zijn slurf over een tak gehangen. Te zwaar? Te moe? Overal trilt de hitte. Maar dan komen we in een schitterend bos, waar het koel is. Geen mens te zien. Op de grond ligt een roestbruin bladerentapijt, waardoor het herfst lijkt, maar de Ebony Trees zijn nog steeds groen. Het is een wonderschoon sprookjeswoud, waaraan geen einde lijkt te komen. Hier zou ik uitgestrooid willen worden!


Dit zijn ze dan, de bomen waarvan beeldhouwers van alles maken. De eeuwige strijd tussen mens en natuur. Natuur die altijd maar groeit, tegen beter weten in. Zou je als boom, wetend dat je het leven moest laten voor die beeldjes, ooit aan die energievretende groeispurt beginnen?


Ik moet ineens aan een liedje van Paul McCartney denken: Ebony and ivory, live in perfect harmony… Op zijn piano weliswaar, in de wereld gaat het helaas anders. In Afrikaanse huishoudens zie je die beeldjes nooit. Wij blanken kopen ze. Brian zegt dat dit bos uniek is en beschermd wordt. Stoppen met ebbenhout kopen dan? “It’s an income for our people,” vindt hij.


Tekst en beeld: Wieke Biesheuvel




Winnen!

Benieuwd naar dat beeldje van ebbenhout van Wieke? Zij stelt hem beschikbaar voor een winactie! Laat je gegevens achter op het winformulier. Deze actie duurt tot 9 mei. Lees ook de overige spelvoorwaarden.


 


















x




                        

                            

                                
wieke 2011-04-22 15:10:55

                                    

                                    NELLEKE ROLINK: ALS JE DIT LEEST, MAIL EVEN JE E-MAILADRES NAAR DE INTERNETREDACTIE? KREEG JE BRIEF, MAAR HET ADRES ONTBREEKT. TOT HOPENLIJK SNEL, WIEKE
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
alber 2011-04-22 03:49:31

                                    

                                    Nepper of niet Het is een prachtig beeldje met een prachtig verhaal. 

“Mama! Real Ebony wood!”

Heel eerlijk ik zou het heel graag hier in huis hebben staan.Ik zou zeggen Wieke bedankt!In afrika zal ik jammer genoeg nooit komen .Maar dank zij Wieke een libelle ik kan ik nu genieten van dit mooi souvenier.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
wieke 2011-04-20 16:07:47

                                    

                                    Het zou zomaar kunnen dat het geen 'nepper' is. Het kon me ook niet schelen, net als jullie. Ik vind het een leuk idee dat het straks bij een van jullie staat. En jullie hebben gelijk: overal doen kinderen een beroep op je portemonnee en natuurlijk worden ze gestuurd. 



Toch vond ik die bomen van ebbenhout de ware kunst. Niet na te maken.
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x