Een natte neus, overal natte neuzen

‘Een natte neus, overal natte neuzen’

Wat ik me bij de aanschaf van onze puppy niet realiseerde, is dat je meteen alle andere honden in de naaste omgeving erbij cadeau krijgt. Het hebben van een hond trekt allerlei baasjes met honden in allerlei soorten en maten als een magneet naar jou en je hond. Dit kan leuk zijn, maar af en toe is het minder leuk. Zowel voor de hond als voor het baasje. Zeker als je een hond hebt, die meer op mensen is gericht en niet zozeer op zijn soortgenoten. De meeste honden loopt Rakker onverschillig voorbij, onverstoorbaar met zijn neus als een stofzuiger vlak boven de grond naast me lopend. Tegen sommige honden begint Rakker geïrriteerd te grommen en een enkele hond loopt hij enthousiast en met kwispelend staartje tegemoet. Die moet volgens mij dan wel heel lekker ruiken….

Op een ochtend wandelde ik in het park achter ons huis. Rakker liep rustig in mijn buurt tot ik opeens een woest snuivend geluid achter me hoorde. In een flits realiseerde ik me dat er iets als een gek op me af kwam denderen. Het gebeurde allemaal zo snel dat ik niet eens de tijd had om me om te draaien, om te zien wat er op me af kwam stormen. Verstijfd van angst stond ik te wachten op wat komen ging…

Dan ineens een flinke klap in mijn knieholten. Ik kon me gelukkig nog net staande houden. Voorzichtig en met kloppend hart draaide ik me om. Stond daar een flink uit de kluiten gewassen bruine Labrador een beetje versuft om zich heen te kijken. Ik realiseerde me wat er gebeurd was. Het beest kwam enthousiast op me af stuiven, remde te laat en kwam dus tegen mijn benen tot stilstand. Ik was die ochtend meteen klaar wakker.

Vaak zie je al van verre of hondenbezitters verlegen zitten om een praatje. Ze draaien zich een paar keer nieuwsgierig om, gaan ineens opvallend treuzelen, zodat je ze op een gegeven moment vanzelf voorbij moet lopen. Dan laten ze heel nonchalant de rollijn vieren, die ze losjes in hun hand vasthouden. Nou, probeer dan maar eens verder te lopen! Het hele voetpad is meteen met een gekleurd lint afgezet. Het enige dat erop zit is al hinkelend over de lijn je weg vervolgen.

Of je hebt hondeneigenaren, waarbij de grote lobbes met de buik plat op de grond gaat liggen bij de aanblik van onze trouwe viervoeter en geen stap meer verroert.

‘Kom dan. Er is niets aan de hand. Kom nou verder lopen,’ wordt demonstratief tegen de op dat moment niet zo trouwe viervoeter geroepen, net als ik binnen gehoorafstand passeer.

Dan heb je nog de trotse hondeneigenaren met twee of meer exemplaren. Dan wordt het helemaal ingewikkeld voor mijn man en mij om die combinatie tijdens onze gezamenlijke avondwandeling te ontwijken. Opnieuw worden heel strategisch de rollijnen uitgerold, als een visnet dat wordt uitgezet bij het zien van vette vis. Al die honden moeten beslist even gezellig ‘neusje neusje’ met elkaar, nietwaar?

Alsof het ineens een hinkelpad is, stappen en springen we over alle lijnen die dwars over het voetpad lopen, nog net niet in spagaat. Het doet me altijd denken aan die films met al die rode laserstralen die kris kras door een gang bewegen, terwijl je als inbreker wanhopig de grote kluis probeert te bereiken.

Dan natuurlijk nog de hondeneigenaren met hun woeste lieveling. Volgens de eigenaar ligt het aan onze hond, maar feit is dat als onze hond rustig voorbij loopt hun twee Cocker Spaniëls helemaal uit hun plaat gaan. Aangezien Rakker een keer tot bloedens toe in zijn oor werd gebeten door die twee schatjes, tillen we hem voortaan uit voorzorg op bij een onverwachte ontmoeting. Zodra we hen vanuit de verte zien, kiezen we meteen een andere wandelroute. Je ziet, het pad van een hondenbezitter gaat niet altijd over rozen….

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

hilbrands 2011-05-19 10:09:54

Ik realiseer me dit heel goed, Hermien. Als er af en toe spontaan een gesprek ontstaat, heb ik daar ook helemaal geen problemen mee. Ik vind alleen de manier waarop een gesprek soms wordt afgedwongen, door bijvoorbeeld de lijnen voor ons op de smalle stoep uit te zetten niet netjes. Dan beloon ik hun gedrag dus niet met een praatje. Ja, ja mensen zijn soms net dieren, ha ha.
Ik vind het ook vaak prettig om tijdens het wandelen even een rustig moment voor mezelf te hebben, vooral na een dagje werken op kantoor. Lekker voor me uit te mijmeren om me dan ineens weer af te vragen waar onze hond toch is gebleven (hij blijft nog wel eens ergens lang staan snuffelen, dus als ik niet goed oplet...).
Veel plezier met jullie Berner pup!

hermienstok 2011-05-19 09:22:56

Mijn eerste hond was ook keurig opgevoed en met puberpup zijn we druk bezig, maar dat gaat regelmatig fout. Nu is het een Berner en afgelopen weekend, tijdens mijn boekpresentatie, had ik er tig om mij heen en werd zelfs besprongen vanwege de zak met koekjes, maar ik realiseer me wel dat er toch heel wat hond komt aan denderen voor mensen die het niet zo op honden hebben. Mijn hond vindt alle mensen en dieren erg leuk en dat is best wel eens lastig, want ook wij willen soms even alleen maar snel uitlaten... Toch is het uitlaten van honden ook een heel sociaal gebeuren. Als ik tijd heb, wil ik best even een praatje maken met mensen over de honden. Laten we ons wel realiseren dat er ook mensen zijn die alleen vanwege hun huisdier dagelijks aanspraak hebben.

hilbrands 2011-05-19 08:04:15

Ja, ik ken het programma. Ik heb het toevallig vorige week zitten kijken. Onze hond is keurig opgevoed, luistert voor 99% en dat is voor een Cocker heel veel, en ruikt gelukkig niet. Blaffen doet hij alleen als we met hem spelen, maar piepen doet ie des te meer. Het is meer een kuikentje dan een hond denk ik soms. Maar oh oh, die haren iedere dag! Dat is harenzuigen geblazen, iedere dag weer.
Af en toe, als ik alleen wandel maak ik ook wel eens een praatje, maar ik heb er dus niet iedere dag zin in en zeker niet als ik gezellig met mijn man aan het wandelen ben, dan wil ik met hem kletsen.

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.