Column Lies Visschedijk: Waar ben ik jaloers op?

Ik vertel natuurlijk niet dat ik de hele ochtend met een schaterende baby op de bank heb gelegen.

Soms ben ik jaloers op mensen met een regelmatig leven. Vier dagen werken, je man/vrouw ook vier. Op dinsdag komt je schoonvader oppassen, op donderdag je eigen moeder. Vrijdag ben je lekker thuis en bak je dingen van brooddeeg met je kinderen.
Nee, dan hier. Ik kom ’s avonds om half een thuis uit het theater, veel te wakker om te gaan slapen. Daarom wordt er dan afgewassen, er worden kinderbroeken gerepareerd, de vloer wordt geveegd, de administratie gedaan. Alles om maar niet klaarwakker in bed te liggen koekeloeren. Uiteindelijk ga ik slapen, en het lijkt wel of het een krappe minuut later alweer ochtend is. Er word een baby wakker, en die wil drinken.

Het lukt nooit, regelmaat.
Of het is te druk, of er is niks te doen. Nou ja, niks, met kleine kinderen is het begrip vrije tijd natuurlijk iets wat stamt uit de tijd van de dinosaurussen, uit de tijd dat mensen met pijl en boog rondliepen, kortom: de tijd dat we nog jong waren.
Ja, lieve ouders en carrièretijgers, kijk daar nu nog maar eens op terug.

Ik zie ze zitten, de kinderlozen, samen met de mensen die alles wél enorm goed geregeld hebben. Ze drinken koffie verkeerd op de Noordermarkt, ze lezen kranten in het lentezonnetje of ze doen ingewikkelde dingen met tapas in het uitgaansleven. En op hen ben ik dus stinkend jaloers.
Op mijn huidige werk ben ik de enige met kinderen. En bijna de oudste. Dit heeft mij al meer dan eens de benaming Oma opgeleverd. Een geuzennaam die ik met waardigheid draag.

Als ik ’s middags de spelersbus instap, op weg naar bijvoorbeeld Almere om onze voorstelling te spelen, is mijn vraag steevast: “Hoe was jullie dag?” (Eigenlijk wil ik er met een sinterklaasachtige stem nog “Zo kinderen…” voor zeggen, maar dat durf ik nog niet. Misschien over tien jaar.)
De vrolijke, blozende jonge gezichten van mijn collega’s draaien mijn kant op, en dan tuimelt het over elkaar.

“Ik heb net achteneenhalf uur geluncht bij de Bakkerswinkel met mijn tien beste vriendinnen. Ik ben helemaal kapot, man!”
“Bah, ik moest om tien uur op voor een auditie!”
“Ik had gisteren een surprise-avond voor mijn beste vriend die terug is van een half jaar Botswana en om half zeven ’s ochtends zijn we geëindigd bij iemand thuis die we helemaal niet kenden en toen hebben we nog een broodje gyros gegeten bij snackbar Ma Baker en toen nog drie uur lang Kolonisten van Catan gespeeld, en toen, en toen…”
“Leuk hoor, jongens”, zeg ik.

Steevast is het dan even stil. Vaak zegt de liefste van de groep vervolgens, met zachte stem: “En jij dan, Lies?”
“Ach jongens, ach”, murmel ik dan. “Tja.”
Meestal schuift iemand me dan bemoedigend een kopje koffie toe, of het Parool. De liefste collega’s van de wereld heb ik.
Stiekem zeg ik er dan niet bij dat ik de hele ochtend in pyjama met een schaterende baby op de bank heb gelegen. Of dat ik mijn oudste zoon naar school heb gebracht die in een driedelig kinderkostuumpje gekleed was, compleet met vlinderdasje, omdat hij een spreekbeurt heeft over vliegtuigen.
Zielig doen is ook best fijn.

Actrice Lies Visschedijk (1974) is getrouwd met acteur Marc van Uchelen. Ze hebben twee zoons: Ko (6) en Sjef (1).

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

Kyraa 2011-05-15 02:41:05

Ach, nou is me zelfs Lies Visschedijk jaloers, waar gaat het heen, als ik om iemand al in een deuk gelegen heb, nog voor half de bevolking van Nederland haar kent, dan is het mevrouwe Visschedijk wel. Ik ben waarschijnlijk met mijn Radio Bergeijk, De Vloer Op en het Klokhuis wel haar enige echte fan! En ja, moeder zijn, ooit komt het er toch van. Ik zit aan de andere kant en ga morgen lekker allemaal klusjes doen, sinds we moederdag een weekje hebben opgeschoven! Andere kant van de zaak: dochter zijn! Mijn moeder hoopt nog steeds dat het goed komt met haar arme dochter, die nog lang geen grappige actrice is of wat dan ook!

Conclusie: moeder zijn of dochter zijn, het heeft allemaal zijn verantwoordelijkheden. Lies Visschedijk zijn, is dat niet gewoon heel erg cool?

Groetjes Kyra van Weenen (19, te jong voor de Libelle, maar moest me ff lid maken om deze kans te grijpen!) PS. Als Lies echt en oplossing wil inplaats van allemaal vrouwen die gaan zeggen hoe het moet: ik ben ook een heel goeie babysit!

mijntweedeik 2011-05-12 19:56:48

Af en toe jaloers op andere? Oké mag! Maar ik heb je afgelopen week bij TV Boulevard gezien en je straalde.
Twee vakken beoefend je. Twee jobs die je met heel je hart doet. Het theater en het moederschap. Zwaar zou het zeker zijn!
Maar ik denk ook dat andere op jouw jaloers zijn, hoe je het allemaal doet. Het is dan ook leuk om via je columns voor de libelle een inkijkje te krijgen in je leven van theater en moederschap.

internetredactie 2011-05-12 14:55:41

Plaats hier uw reactie voor Column Lies Visschedijk: Waar ben ik jaloers op?

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.