Mijn2deik op vakantie

Kerstavond 2010. Twee bevriende echtparen, allebei zonder kleine kinderen, komen met een onzinnig idee. Een idee om een ander echtpaar met drie kinderen in de leeftijd van 5, 8 en 11 te vragen om eind april 2011 gezamenlijk op vakantie te gaan.
In de maanden tussen die kerstavond en april zijn deze drie echtparen bezig met de vraag of dit wel goed zou gaan. Het vakantiegevoel is dan ook ver te zoeken. De kinderen daarentegen kunnen niet wachten tot het zover is en tellen de dagen af.
Een aantal weken voor de vakantie worden ontmoetingen met de drie echtparen gepland om elkaar alvast beter te leren kennen. Afspraken over het budget, het vervoer, de indeling van het vakantiepand, etc., etc., worden gemaakt. De ontmoetingen en afspraken gaan zo natuurlijk dat het vakantiegevoel heel laat maar dan toch nog komt.
Eind april. De weg naar het vakantieverblijf is lang. Twaalf uur zitten in de auto, de meer dan 1100 kilometers rijden naar een dorp bij Monpazier in Frankrijk is lang. In de nacht weggaan maar aankomen in de middag. Het groen, zonovergoten landschap is zo mooi dat je de uren in de auto gelijk vergeet.
Het vakantiepand, een huis dat door één van de drie echtparen een aantal jaren geleden gekocht is groot. Balzalen als slaapkamers, een woonkeuken waar je makkelijk met drie gezinnen kan leven, een buitengebeuren dat zo groot is dat zelfs de meegekomen hond aan al zijn trekken komt.
Oké, maar zo als de meeste weten die een huis hebben in Frankrijk, echt vakantie…???Nee!!! In zo huis valt er altijd wel wat te doen. De kinderen konden zich opperbest vermaken buiten en met hun meegenomen PSP of Xbox maar de echtparen werden aan het werk gezet.
Gesopt, behangen, gewit en kastjes moesten er opgehangen worden. Tussendoor moesten ook nog de boodschappen gedaan worden dat drie kwartier verderop was.
Gegeten en gedronken werd er volpop en gelukkig was er ook nog tijd om van de zon te genieten.
Echt stilzitten deed niemand. O ja…toch iemand. Die iemand had drie dagen lang haar energie nodig om de pijn in haar rug op te vangen. Die iemand had iets te veel gevraagd van haar lichaam, dingen die ze graag doet maar helaas moet bekopen met pijn.
Begin mei. Ik zit achter mijn computer in Nederland.. Helaas de pijn in mijn rug is nog steeds niet weg maar ik zou de rugpijn op de koop toe willen nemen als ik weer terug mag naar het huis in Frankrijk. De innerlijke rust, de zon, het uitzicht, de gezelligheid met 9 personen en een hond is de pijn waard. Volgend jaar weer. Zelfde tijd, zelfde mensen en zelfde plaats. Au revoir la France, tot volgend jaar…
Lees ook



hilbrands 2011-05-03 05:31:38
Zo doe ik het in ieder geval.
Ik had, voordat ik op deze site met bloggen begon, trouwens veel meer verwacht dat vrouwen op elkaar\'s blogjes zouden reageren. Dit blijkt slechts mondjesmaat te zijn. Hoe lang ik ermee doorga weet ik dus ook nog niet.
mijntweedeik 2011-05-02 21:40:49
Niet door vertellen hoor ( ha,ha,ha) maar ik wilde eigenlijk het bijltje erbij neer gooien. Stoppen met schrijven en vooral met reageren. Het kost een hele hoop energie. Gelukkig na een week vakantie heb ik weer nieuwe energie opgedaan om langzaam weer de draad op te pakken.
hilbrands 2011-05-02 20:43:05
Nu maar lekker bijkomen!
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.