‘Menselijk lichaam’
Iedereen verbouwt wat af tegenwoordig! En dan heb ik het niet over de vertrouwde verbouwing in huis, maar het gesleutel aan het menselijk lichaam. Zeg maar het natuurlijke bouwwerk. De lat wordt steeds hoger en hoger gelegd. Vroeger hadden de vrouwen een wespentaille, poederden ze hun gezicht en zetten pruiken op hun hoofd, met jeukende hoofdluizen en al. Ja, ook toen wisten ze van gekkigheid niet wat te doen met hun uiterlijk.
Tegenwoordig wil men piercings, tatoeages ter verfraaiing van het lichaam, bleekt en scheert men allerlei lichaamsdelen, zelfs de intieme, en spuit men zich driftig in met botox, het middel voor een stijf en expressieloos gezicht. Zeg maar een masker of ‘Pokerface’ zoals Lady Gaga zo gloedvol zingt. Die mensen kunnen zo deelnemen aan het jaarlijkse Carnaval in Venetië.
Vol overgave wentelt men zich over de operatietafel, onder de gretige handen van een arts, voor de verbouwing van zijn of haar lichaam. Er wordt wat af gefiguurzaagd. Delen van billen, buik, hangarmen, hangende oogleden en wat al niet meer worden vakkundig verwijderd dan wel weggezogen.
Het gezicht is nog niet boeiend genoeg. Welnee, er moeten ook diamantjes in de neusvleugel of op het gebit worden geplaatst. Nou dacht ik laatst bij een kindje zelfs black diamonds op de voortandjes te zien. Ik verkeerde in de veronderstelling dat dit de nieuwste rage was onder de jeugd. Maar ik had me vergist. Het bleek achteraf een gevalletje van voor het slapen gaan nog een flesje zoetigheid mee naar bed, waardoor de melktandjes spontaan zwart waren uitgeslagen.
Ook ik heb piercings in mijn oorlelletjes. Hierdoor kan ik oorbellen dragen in plaats van die akelige klemoorbellen met van die paarse, oranje en bruine kraaltjes van mijn moeder, die ik als jong meisje wel eens een dag droeg. Bij het afdoen trok dan het bloed heel langzaam weer terug in je oorlel. Een pijn dat dit deed. Onbeschrijfelijk! Nee, dan maar piercings. Mijn oma had op jonge leeftijd ook gaatjes in haar oren laten prikken, maar haar oorlellen waren vele jaren geleden weer dichtgegroeid. Ze vroeg mij als tiener om die gaatjes er weer in te prikken. Nou, dat wilde ik wel. Het was een prutswerkje, maar uiteindelijk met veel geduld lukte het me.
Er is een ding dat me verwondert. Tot nu toe is geen enkel deel van het lichaam vergeten. Zelfs de navel kan voorzien worden van een piercing. Toch is nog niemand op het idee gekomen om de navel, toch een litteken bij uitstek, helemaal weg te laten halen. Net alsof je nooit bent geboren. Daarmee onderscheidt iemand zich nog eens van de rest van de mensenmassa! Veel indrukwekkender dan je hele rug bedekken met een stoere tatoeage. Ik heb altijd gedacht dat de vroedvrouw een knoop in de navel van een baby legde en dat je navel er daarom zo samengetrokken uitzag. Zeg maar zoals je een knoop in een ballon legt. Ik wist toen nog niet dat dit het laatste restje van de navelstreng was en dat dit vanzelf indroogde. Welnee, er kwam helemaal geen kunstzinnig vingerwerk aan te pas. Pas toen ik zelf moeder werd, kwam ik tot dit verrassende nieuwe inzicht…
