Samenwonen
Als iemand mij een jaar geleden had verteld dat ik nu zou samenwonen, dan had ik hem of haar vast uitgelachen! Dat leek mij een ver van mijn bed-show, en zeker niet voor mij weggelegd. Komt daar nog bij dat ik van huisuit helemaal niet zo’n samenwoon type ben…Nee voor mij is dan toch een traditioneel witte jurk met een lange sleep meer op mn lijf geschreven. Zeg nooit nooit natuurlijk dat zo’n jurk a la Maxima niet zou gebeuren meer, maar ik heb mijn lesje wel geleerd. (ooit beloofde iemand mij te zullen trouwen wat niet is gebeurd, praise the lord dat ik niet met die … in zee ben gegaan maar de manier waarop blijft altijd nog zuur)
Liever vier ik gewoon de liefde, en ja een trouwbelofte is heel mooi en ik geloof er nog altijd heilig in, maar soms maak je een keus die op dat moment van keuze het beste is voor jou en de ander.
Zo woonde ik heel gelukkig in een schattig huisje aan de rand van een leuke stad.Ja die stad met de langste winkelstraat van Nederland, ook wel door mij het Venetie van zuid holland genoemd…
Na jaren van ploeteren, verdriet verwerken en accepteren dat mijn leven ging zoals t ging, had en heb ik een leuke baan, wat vriendinnen en mijn stapel Libelles. Ik stapte op alles af wat mij leuk leek en ik genoot van het leven! Omdat ik wel in was voor een feestje ging ik met een aantal collega’s via de personeelsvereniging naar het Brabantse land voor een avondje plezier ende vermaak. Het was een lucky dat ik meeging achteraf, want eigenlijk had ik er geen geld voor op dat moment. Tot op de dag van vandaag kan ik de beste man die drijvende motor is achter de PV van ons oranje ziekenhuis wel omhelzen…Mmmm heb ik eigenlijk nog nooit gedaan dus Bert bij deze: een dikke kus dat je mij hebt laten gaan die avond! Bert matste me namelijk en zo gingen we dus op pad. Bij aankomst zaten mijn lieve collega’s al naar me te seinen dat er een hele buslading vol knappe kerels bij onze eettent was aangekomen, en dat het vast wel sjansen zou worden. Ik moest maar eens aan de man vonden zij. Ik stribbelde lekker tegen zo van ja hoor meiden, ik ben met jullie een avondje weg, ik op zoek naar een kerel? Mij niet gezien.
De avond verliep heerlijk, het blik vol mannen bleek in onze zaal te zitten, en de combi van witte zusterschorten met aardekleurige stoere pakken was ideaal, de toon was gezet. Wat voelde ik me die avond vrouw! Ik die niet zo snel in een dancing te vinden was, omdat t gewoonweg niet mn hobby echt is, joh ik voelde me echt in mn ego stijgen. Wow er zijn mannen op deze aardbol die mij leuk vinden! En wat is het heerlijk na maanden op rantsoen te zijn geweest eens te worden gecomplimenteerd met je figuur of leuke gezicht… Ja er werdt die avond stiekem met me gedanst….en ik vond t zo leuk!!
Het was behoorlijk afkicken de volgende dag, en iets in me zei dat ik de foto’s die beide groepen geschoten hadden die avond,dat ik die zou uit willen wisselen. Maar dat is niet zo makkelijk.. Verschillende acties zette ik op touw, en dankzij Hyves leerde ik mijn schat kennen. Hoewel ik mijn droomman die avond niet had opgemerkt in het feestgedruis leidde het spoor wel naar hem.Tussen de vrienden van mijn danspartner tijdens de feestavond vond ik een foto met drie knullen, eentje van hen herkende ik, die was er namelijk ook bij. Maar mijn droomvent… ja die viel me op door zijn sterke stoere kaaklijn, donkere ogen en mooie lippen. Het was een gok maar hij reageerde op mijn Hyvesberichtje en zou wel eens kijken of er foto’s waren en die mij dan doorsturen. De foto’s zijn inderdaad uitgewisseld en mijn nieuwe Hyves vriendje bleek een hele leuke jongen te zijn. Woonde onder de rook van eerder genoemde stad, en na heel veel mailtjes (die steeds langer werden) spraken we af. Op een mooie zomeravond ergens op de grachten sloeg de bliksem letterlijk en figuurlijk in, we vielen als een blok voor elkaar…
Niet lang daarna sprak ik mijn liefde voor mijn droomman uit, welkom in mijn leven! Het gesleep van kleren en boeken over en weer waren we beiden al snel zat, en met kerst maakten we plannen om langzaam aan de stap te zetten bij elkaar te gaan wonen. Niks geen gedoe meer met plannen en wasritjes regelen en de schijn ophouden dat ik nog wel in mn muizenhuisje woonde. (ja ik had regelmatig enkele huisdieren, die van het grijze en piepende soort, jak!!)
Het inlichten van mijn naaste familie was best lastig en daar heb ik wel zorgen om gehad, maar mijn ouders en broers zijn zo blij voor mij, voor ons dat het al snel wereldkundig werd.
Huurbaas ingelicht, dozen sparen, heel veel kranten verzamelen en dan je spullen inpakken. Ben ik zeer bedreven in, want dit is de 7e keer dat ik verhuis plus dat ik ooit mijn moeder heb geholpen met de hele inboedel inpakken toen de dijken het niet zouden gaan houden….
Sinds vrijdag zijn we nu officieel samenwonend en we hebben dit weekend dan ook vaak aan elkaar gevraagd: joh hoe voelt t nou?
En dan is ons beider antwoord: niet anders als vorige week! Hoe heerlijk is dat?
Ja wij vieren onze liefde elke dag, en tot aan die ene witte jurk met lange sleep wonen wij alvast heerlijk samen onder 1 dak….
Lees ook
Lintje82 2011-05-05 15:32:28
Maartje 44 2011-05-04 10:43:48
Elke dag is er 1...en dat is kostbaar samen zijn...
Kus bij afscheid en slapen gaan...
Laat elkaar in de waarde,verander dat niet...
Liefde is een werk-woord,niets komt je zomaar aan waaien...
Dit recept werkt bij mij al ruim 36 jaar...
Hoge bergen,diepe dalen,geluk en crisis alles kwam op ons pad.
Houden van is anders dan verliefd zijn,en zo heeeel kostbaar...is dat gelukkig zijn???
Vertel ons als de dag komt van witte jurk met sleep..
Alle geluk van de wereld toegewenst !!!
Liefs Maartje
willy1944 2011-05-03 13:46:05
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.