Columnist bij de Libelle

    
    



    








	
 Ik droomde er altijd van, nee, sterker nog, ik droom er nog steeds van. Jawel, ik, een achttien-jarige studente, wil ergens diep in mijn hart schrijven voor de Libelle. Ik weet eigenlijk niet waarom dit me ergens zo aantrekt. Het is naar mijn mening leuk om te schrijven, dat klopt. Maar voor de rest? Ik heb eigenlijk geen idee. Het lijkt me gewoon een hele gave belevenis om dingen die in je hoofd omgaan op papier te zetten en te gebruiken als leesvoer voor anderen. Wellicht kan ik zo nog eens interessant worden.

De drang begon eigenlijk toen ik ben begonnen met het schrijven van een verhaal. Een verhaal die eigenlijk begon als een soort van enigszins vrolijke uitweg van de soms ietwat harde werkelijkheid. Ik zal hier, als eerste blog, nog niet meteen op ingaan, maar het schrijven van verhalen kan zeer fijn zijn om je even kort in een andere wereld te wanen. In dit verhaaltje, dat ik aan het schrijven ben, die overigens de titel ‘Columnist in de Libellie’ heeft, heb ik eigenlijk alles wat ik wil. Het is gewoon geschreven vanuit de ik-persoon en er gebeurt bar weinig. Maar dat is het mooie eraan. Ik woon in het verhaaltje in Brooklyn, met een aandoenlijke vriend, ik maak muziek in mijn vrije tijd en ben columniste bij de Libelle, waarin ik mijn leven in Amerika naar voren breng. Perfect. Helaas is de werkelijkheid voor zo ver nog even anders en heb ik net besloten dat ik een andere studie wil gaan doen, ben ik vrijgezel, woon ik half in Tilburg en doe ik niet zo gek veel. Hoewel… Ik schrijf nu een blog, op Libelle.nl. Hoe stom het ook is, stiekem voelt dit als een begin. Je moet ergens beginnen, zou je denken… Ondertussen telt mijn verhaaltje driehonderdzeventig pagina’s en gebeurt er nog steeds niet gek veel. Maar alles wat er gebeurt is een groot deel van de dingen waar ik naar streef. Misschien dat ik ooit op een dag in Brooklyn woon, met mijn vriend, en schrijf ik wekelijks voor de Libelle.















x




                        

                            

                                
willy1944 2011-06-08 13:39:52

                                    

                                    aardig geprobeerd, maar je moet nog wel veel leren.nr. 1 is niet alles aan elkaar schrijven ,maar stukjes ruimte er tussen laten is makkelijker te lezen.2 is als je iets hebt neergepent, het even doorlezen voor de taalfoutjes. dat is al een mooi begin. Veel succes.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
internetredactie 2011-06-07 18:43:04

                                    

                                    Plaats hier uw reactie voor Columnist bij de Libelle
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x