Mag het iets meer zijn?

    
    



    
 








	
  ‘Mag het iets meer zijn?’ 


    Ik ben in een dorpje in Drenthe opgegroeid. Het was er algemeen bekend dat de dierenarts in zijn vrije tijd graag op duiven schoot. Het kan ook zijn dat hij zo weinig verdiende, dat hij voor zijn dagelijkse portie vlees de gevederde dieren wel moest neerschieten.  


In die tijd liet ik vaak de hond uit van een ouder echtpaar. Die mensen hadden ook een paar katten. Een van die katten werd een keer flink onder hagel genomen door de lokale jagers in het veld. Het was een zwart met witte kat, dus hoe ze dachten dat dit wel eens een konijn zou kunnen zijn, is mij nog steeds een raadsel. Maar goed, het beestje bleef maar aan zijn open wondjes likken, net zolang tot ze waren dichtgegroeid. Niemand die even met de kat naar de dierenarts ging, dus die arme man bleef maar op duiven schieten.  


 


De andere kat kreeg op een mooie dag jongen. Jonge katjes, zelfs nog interessanter dan het uitlaten van hun hondje. Alleen kwam de moederkat niet meer terug. Wat te doen aan het klagelijke gemiauw? Ik kon het niet langer aanhoren. Op naar het plaatselijke snoepwinkeltje in de stad, vijf kilometer buiten ons dorp. Daar verkochten ze snoepflesjes met rode speentjes. Het flesje aan de jonge katjes geven ging prima. Alleen was de volgende dag een katje dood. De dag erna nog twee, tot ze allemaal niet meer leefden. Waarom de eigenaren niet naar de dierenarts zijn gegaan in plaats van dit hele gebeuren aan een jong meisje over te laten? Geen idee. Je raadt het al, de dierenarts bleef zich maar uitleven op de duiven.  


Het is me altijd bijgebleven. Wat mensen al niet uithalen met hun dieren, of moet ik zeggen nalaten? 


  Bij de aanschaf van onze puppy bleek de dierenarts al binnen een week na de geboorte alle staartjes van de puppy’s te hebben gecoupeerd. Ik had ons hondje liever met volledige staart gehad, maar het was het jaar 2000, een overgangsjaar. Het jaar erop werd het couperen van staarten en oren bij honden officieel verboden. Aan sommige hondensoorten die je op straat tegenkomt, van wie oren en staart voorheen altijd werden bijgesneden, kan je dus precies zien in welk jaar ze geboren zijn.  


Als reactie kreeg ik van de fokker te horen dat onze Cocker Spaniël anders toch maar met zijn staartje achter struiken zou blijven haken tijdens een boswandeling.  


‘En zijn lange oren dan,’ kaatste ik terug, maar ik kreeg hierop geen antwoord.  


Nee, natuurlijk niet. Het betrof slechts zijn persoonlijke smaak. Ik altijd maar denken dat dierenartsen dieren beter wilden maken.   


Op dat moment begreep ik maar al te goed dat deze dierenarts in ieder geval niet op duiven hoefde te schieten….    


 


Die akelige tijd ligt gelukkig ver achter ons. Honden kunnen alweer tien jaar lang vrolijk met hun volledige staart kwispelen en hun hele oren vol vertrouwen naar hun baasjes oprichten! Hiermee tonen ze iedere keer weer op overtuigende wijze aan: Kijk eens hoe mooi ik er uitzie!  















x




                        

                            

                                
hilbrands 2011-06-16 16:34:54

                                    

                                    Willy, ik bedoelde dat het minder stoer staat als een bepaald type waakhond dat een terrein, huis of erf moet bewaken, kwispelend met zijn lange staart voor je staat. Tenminste, ik denk dat ze het daarom deden. Een andere reden kan ik niet verzinnen.



Ik wilde dat die verminkingen, want dat is toch, nooit waren toegepast. Ik voelde me heel sneu en machteloos om die piepkleine puppy\'s te zien met die afgeknipte staartjes. Het besef dat een dierenarts zoiets doet, afschuwelijk gewoon.



We gebruiken hiervoor allemaal van die mooie woorden: couperen (lees: afsnijden van oren/staarten), ruimen (lees: doden), geholpen (lees: castreren), maar ondertussen....
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
willy1944 2011-06-16 15:16:04

                                    

                                    staarten en oren mogen niet meer gecoupeerd worden. En dat is maar goed ook, En ik vind het onzin om te zeggen dat zonder staart stoerder staat. Is ook weer zoiets wat de mens ingesteld heeft, gemeen is het om een jong beestje van zijn staart en ooren te beroven. Met zijn staart han hij zijn evenwicht bepalen, en ze moesten zelf eens hun oren afgeknipt  moeten hebben, dan was het ook gauw afgelopen.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
hilbrands 2011-06-16 14:48:27

                                    

                                    Op het strand van Vlieland zag ik een paar weken geleden voor het eerst een Doberman Pinscher met een lange parmantige staart. 

Maar ik begrijp het wel, het staat minder stoer. 



Het draait allemaal om de persoonlijke smaak waar het dier aan moet voldoen wil het de liefde van zijn eigenaar \'verdienen\'.
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x