De Moedermonologen
“Ik had niets liever gewild dan dat ik uit deze moeder was geboren”
Nicolette (51): “Ik was niet gewenst door mijn biologische moeder, maar dubbel en dwars door mijn adoptief ouders. Mijn jongste zoon vroeg laatst: ‘Stel dat je niet was geadopteerd, was het dan anders geweest met oma?’ Ik zei: ‘Nee, want ik had niets liever gewild dan dat ik uit deze moeder was geboren.’
Verschillende karakters
Misschien kunnen mijn moeder en ik wel zo uitzonderlijk goed met elkaar overweg juist omdat we niet biologisch verwant zijn. Onze karakters staan haaks op elkaar. Mijn moeder – ze is 82 – is snel ontroerd en is grenzeloos tolerant voor alles en iedereen om haar heen. Veel meer dan ik. Ik herinner me dat ik me vroeger een keer negatief uitliet over punkers. Toen zei ze: ‘Het is juist goed dat die jongeren zich op deze manier uiten en vergeet niet dat het ook een fase is.’
Verwondering is het woord dat bij haar past. Dat hebben niet zo veel mensen. Vrienden zeggen regelmatig: ‘Wat heb je een bijzondere moeder.’ En zo is het. Ze is een gevoelige vrouw die alles uit haar handen laat vallen voor een goed gesprek. Zij voelt het feilloos aan als er iets is. Ze hoort aan de nuance in mijn stem hoe het met me gaat. Wij beschikken allebei over goede antennes.
Weinig ambitie
Het enige wat me wel eens stoort, is haar totale gebrek aan ambitie. Zelf wil ik continu grenzen verleggen en werk ik hard aan mijn carrière. Ik wil vooruit. Zij heeft het tegenovergestelde. Mijn moeder zit tevreden in het hoekje van de bank. Goed, ze is van een andere generatie, maar het is ook een kwestie van karakter. Ze is een moderne vrouw die overal over meepraat en die openstaat voor de wereld, maar vanuit haar eigen, veilige wereld. Ik heb wel eens tegen haar gezegd: ‘Wat jij niet allemaal had kunnen bereiken!’ Maar ze is tevreden met het leven dat ze leidt.
‘Het is goed zoals het is’
Ze wil niet op vakantie, wordt niet graag gestoord en heeft geen uitdagingen nodig. Ze zegt: ‘Het is goed zoals het is.’ Ik kan ervan zuchten, maar er ook jaloers op zijn. Als je het leven kunt accepteren zoals het is, is het bestaan een stuk makkelijker. Af en toe verlang ik naar een leven als het hare. Ik zou nergens hard aan hoeven trekken, niet achter mezelf aan hoeven rennen en verlost zijn van het heilige moeten. De stress van alledag gaat gewoon aan mijn moeder voorbij.”
Wilt u meedoen aan deze rubriek? Mail dan naar libelle@libelle.nl, o.v.v. De Moedermonologen
Gerelateerde artikelen
internetredactie 2011-07-05 08:10:43
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.