Libelle home » Columns » Femke – Nieuwe vriendin

Femke – Nieuwe vriendin

Column Femke: Gezien in Libelle 29

Zo vaak gebeurt het me niet meer. Dat ik iemand tegenkom van wie ik denk: met jou wil ik bevriend zijn.

De meeste vrienden heb ik toch gemaakt in mijn jeugd en in mijn studententijd. Daarna kwam een enkele collega in de richting van de vriendenstatus, maar toen hield het ook wel op. Mensen denken vaak dat ik, omdat ik zo veel klets, makkelijk vriendschappen sluit, maar dat is absoluut een misverstand. Ik ben namelijk te kritisch en daarom niet geschikt om allemansvriend te zijn. Dat ik niet op de eerste indruk af moet gaan, dat weet ik natuurlijk al jaren, maar toch is dat nog steeds niet goed bij me binnengekomen.

Vaak heb ik op het eerste gezicht een oordeel over iemand. Geen fijne eigenschap, wederom, maar ik vertel dit om te laten zien dat het voor veel mensen lastig is om mij echt voor zich te winnen en andersom. Het schijnt dat je de kritiek van mijn gezicht kunt lezen.

De andere kant van dit verhaal is dat áls ik in jou een potentiële vriend zie, ik wel zo ongelooflijk lyrisch van je ben dat je nooit meer uit mijn buurt wilt. Ik prijs je intelligentie, je woordkeuze, je kapsel, je kookkunsten, je kledingstijl, je humor, je woninginrichting, je muzieksmaak en mis je al terwijl je er nog bent, omdat ik weet dat we ook weer afscheid moeten nemen.

Tijdens de Zomerweek afgelopen mei ben ik erachter gekomen dat het niet anders kan dan dat Juul en ik vriendinnen moeten zijn. Ik wist het eigenlijk al door haar dagboek, want wat ik las over haar leven, was een-op-een te vertalen naar het mijne. Dit klinkt ontzettend narcistisch, maar het is toch wel een feit dat mensen die elkaar mogen ook vaak op elkaar lijken.

Ik lijk dus op Juul of zij op mij en het was een genot dat te ontdekken. We zijn allebei langslapers, zijn niet dol op groenvoer, laten graag voor ons zorgen, kunnen beiden absoluut WOEDEND worden en zo zijn er nog duizend dingen.

Juul is er inmiddels van overtuigd dat we verre familie moeten zijn en ik ben thuis een ‘Ik-wil-wonen-in-het-dorp-van-Juul’-campagne begonnen. Reinier weigert echter Amsterdam te verlaten voor mijn nieuwe vriendin. Dus nu heb ik gevraagd of ik een hond mag. Eentje die net zo lief is als Willem.