Hermien – reanimeren
Het was een normale drukke avond in de sportschool. Ondanks het begin van de vakantie was het druk bij de groepslessen. Hoewel ik regelmatig op die avond sport, was ik die avond verhinderd. Misschien maar goed ook, aan mij had tenslotte niemand iets gehad.
Want wat is er gebeurd? Op die bewuste avond was de spinningles nog maar net begonnen als een van de deelnemers onwel wordt en van zijn fiets valt. Zijn schoenen schieten gelukkig direct uit de pedalen en hij valt met een klap op de grond. Onmiddellijk vliegen er enkele mensen van hun fietsen af en schieten te hulp. Ze weten wat ze moeten doen en beginnen te reanimeren. Iemand rent naar beneden om de defibrillator te halen. Zijn shirt wordt opgerukt en de defibrillator wordt in werking gezet.
‘Hoe wist je hoe dat ding werkte’, vroeg ik later aan degene die op de bewuste avond de defibrillator bediende. Volgens haar was dat eenvoudig. Als je het apparaat aanzet, geeft het vervolgens aan hoe te handelen. Tja, zij werkt in de zorg en wist wat ze moest doen. Zij wel!
Al snel was de ambulance ter plaatse en namen de broeders het over. De man werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Hij overleeft deze hartstilstand en dat dankzij het adequate optreden van enkele sportschoolbezoekers. Zij hielden hun hoofd koel en wisten hoe ze moesten handelen. Daardoor hebben ze het leven van deze man gered. Wat een kanjers!
De rillingen liepen over mijn lijf toen ik dit verhaal hoorde. Want wat had ik kunnen doen als ik aanwezig was geweest? Niets toch.
Ik roep al jaren dat ik misschien toch maar eens een reanimatiecursus moet volgen, maar heb ik dat ooit gedaan? Welnee, en waarom niet? Geen tijd is geen goed excuus.
Deze gebeurtenis blijft dagen door mijn hoofd spoken. Stel je voor dat ik zelf met een dergelijk voorval geconfronteerd word en dat ik alleen kan toekijken, puur en alleen omdat ik niet weet wat ik moet en kan doen. Die gedachte is onverteerbaar. En zeg niet dat het nooit voorkomt. Wekelijks krijgen zo’n 300 mensen buiten het ziekenhuis een hartstilstand, lees ik op de site van Rivas. Dat is nogal wat! Het risico op overlijden of onherstelbare schade kan tot een minimum beperkt worden en er kunnen jaarlijks honderden levens gered worden, als er direct wordt gereanimeerd.
Gisteren heb ik me opgegeven voor een reanimatiecursus en AED, om ook de werking van een defibrillator te leren. In september ga ik in twee avonden leren hoe te handelen bij een hartstilstand. Voor mij geen uitvluchten meer. Mocht ik ooit in een dergelijke situatie verzeild raken, wil ik geen toeschouwer zijn.
hermienstok 2011-07-14 10:13:37
Maartje 44 2011-07-14 09:38:46
Persoonlijk betrokken is wel even een heeeeel ander aspect he !!?
Bij vreemden is het ook wel verstand erbij en handelen,das ook wel heftig en dan pas weet je het verschil van theorie en PRAKTIJK.
hermienstok 2011-07-13 19:35:38
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.