Ben soms zo klein

Neem mijn hand
 
Voel hoe mijn huid de jouwe aanraakt
Ik kan soms het pad wat ik loop niet alleen af
Daar heb ik jou voor nodig
Ik lijk wel zo zelfbewust
Maar ben soms zo’n klein bloempje.
Dan hoop ik dat je gehoor geeft
aan mijn vraag om jou
Ach, ik weet natuurlijk dat jij dat doet
maar ja, soms hè
soms ben ik zo onzeker.
 
En dan
dan ben ik weer diegene
die overal met haar neus vooraanstaat
Die een grote mond heeft
Waar anderen terdege rekening mee houden moeten.
Die het voortouw neemt
die scherp is
overal een mening over heeft.
Kijk mij
Hoor mij
Zie je wel….
x

Maartje 44 2011-08-09 07:53:17

De ONzekerheid van een jonge meid/vrouw in wording..
De schommelingen van vaste bodem/drijfzand...
Blijven wij daar niet ons hele leven ,,last,,van hebben???
Elke fase op de levensweg heeft invloed op denken en doen...ONzekerheden dus.

hilbrands 2011-08-08 17:16:57

Jouw gedicht doet me denken aan mijn gymlessen op de middelbare school, Danique. De ene les durfde ik niets, vond alles eng. De andere les sprong ik met het grootste gemak over de bok heen. Zo licht als een veertje, zo leek het wel. De gymjuf begreep er niets van. Ik wel. Het is maar net hoe jij je die dag voelt. Dat maakt een wereld van verschil, nietwaar?

willy1944 2011-08-08 15:26:06

lief naief gedicht,blijf je gedachten op papier uitdrukken...

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Reageer:

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

x
x
x