Wieke – Ganesh, mijn favoriete Hindoegod

Wieke's reisblog

Je zal ermee gestraft worden: op reis naar Nepal voor een klus.

Over onze ontmoetingen met de vrouwen en kinderen in de bergen ga ik later vertellen, als de Libelle puzzelmarathon voor Simavi verschijnt in de weken 40 tot en met 43.

Heerlijk om me weer onder te dompelen in een sfeer die zo volkomen anders is dan thuis. Het eerste wat ik zie nadat we op het vliegveld van Kathmandu zijn aangekomen, is het beeldje van de Hindoegod Ganesh op het dashboard van de auto die op ons wacht. Naast de luchtverfrisser.

Dat laatste is wel nodig in de van zwarte dieseldampen vergeven stad. Ik zie veel mondkapjes op straat, om het fijnstof enigszins te weren. Ganesh in de auto, Ganesh in zomaar een nisje in een muur op straat, Ganesh tijdens een festival en Ganesh in de winkels.

Thuis heb ik al een prachtig roodfluwelen masker van Ganesh. Mijn oudste zoon gaf me na zijn stage in India een zilveren bedeltje van hem. Ik neem het vaak mee. Ga je reizen, verhuizen of iets nieuws ondernemen, dan is Ganesh de god bij wie je moet zijn.

In India heet hij Ganesha, in Nepal Ganesh. Hij is de zoon van de god Shiva en godin Parvati. Shiva is een strijdlustige, onstuimige god en zoekt altijd ruzie. Zo kon het gebeuren dat hij, na lange tijd van huis te zijn geweest, zijn zoon Ganesh tegenkwam, die de vertrekken van zijn moeder bewaakte. Hij herkende zijn eigen zoon niet en maakte hem een kopje kleiner.

Daarmee had hij Parvati op de kast. Ze was woedend. En omdat hij dol op deze schoonheid was, had hij spijt als haren op zijn hoofd. Hij droeg zijn krijgers op om naar buiten te gaan en het eerste levende wezen dat ze zouden tegenkomen te onthoofden. En dat was een olifant. Zodoende. Ze monteerden de kop op het ontzielde lichaam van Ganesh en dat kwam weer tot leven.

Je denkt als nuchtere westerling: tóch een beetje een Eftelinggeloof… maar als ik zie hoe het dagelijks leven hier doordrenkt is van allerlei goden en hoe je Ganesh letterlijk op elke hoek van de straat tegenkomt, wie ben ik dan om het belachelijk te vinden? Het is een eeuwenoud verhaal. Die verhalen hebben wij ook. Ze gaan eigen levens leiden. De bottomline is, dat je, in het geval van Ganesh, toch aan hem denkt als je op reis gaat, verhuist of een andere baan krijgt. Je staat even stil bij de komende verandering en hoe je daarmee zult omgaan. En daarom ben ik op hem gesteld, of hij nou wel of niet bestaat!

Tekst en beeld: Wieke Biesheuvel

x

pleuntje08 2011-09-26 11:36:28

Lieve mensen, zou de achtergrond van de berichtjes AUB wat lichter mogen? Het is haast niet te lezen zo. BVD

marg 2011-08-25 12:26:14

Lieve Wieke, wij zijn nog lang NIET antiek! Persoonlijk ben ik zo krakkemikkig als het maar zijn kan, maar niet antiek! (Zitten we lekker gelijkvloers te wonen, werkt de lift vanaf vannacht niet meer! Oppasdag, we komen niet verder als de voordeur vandaag. Vanmorgen deed ik zo lang over de krant halen dat ik manlief goedendag kon zeggen, en weg was hij! Schoonzoon bracht het kind boven, sneller als ikzelf, maar met de conditie van een molenpaard!)

wieke 2011-08-25 08:37:39

Hee Marg, je bedoelt dat je moeder een armband heeft met Ganesha eraan? Kan best uit Indonesië komen, want ook daar wonen Hindoes. Vooral op Bali. Ik ben nu toch nieuwsgierig!

O, zie net je tweede bericht. Goh, een armband ouder dan wij! Antiek dus. Wel heel leuk, ga nog maar eens spitten bij je moeder, of ze niet toch nog wat meer weet. Of ga naar Kunst en Kitsch :)....

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Reageer:

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

x
x
x