Femke – Antidepressiva

    
Column van Femke 



    



    
 

Femke Sterken (31 ) is reportageredacteur bij Libelle. Ze is getrouwd met Reinier en woont in Amsterdam. Femke droomt van smalle handen.




Op een ochtend keek ik naar de antidepressiva-pillen op mijn nachtkastje en besloot ik dat het wel wat minder kon. Rücksichtslos stoppen, zoals een paar jaar geleden, zou ik niet meer doen. Maar er tien milligram afhalen, wat kon daar nu mis mee zijn?


Ik liep al langer met het idee. Dertiger, getrouwd, prima huisje… alleen het beestje mist. Euhm, kindje. En als we in de toekomst gaan proberen een kind te krijgen, zou het niet verkeerd zijn als dat kind in de baarmoeder zo min mogelijk Citalopram binnenkrijgt. Het is namelijk een middel dat de kans op hartfalen vergroot. Niet veel, maar toch. Het liefst zou ik helemaal zonder medicijnen een eventuele zwangerschap ingaan, maar aangezien ik weet dat een kind ook niet op een depressieve/psychotische moeder zit te wachten, leek het me beter om ‘ietsje’ minder te slikken. Dus dat deed ik. Min of meer stiekem. 






	Ik wist wel dat man, vrienden, ouders, niet onverdeeld positief zouden reageren, maar ik dacht in mijn optimisme: ik vertel het ze als het gelukt is. Je lichaam moet altijd eerst wennen aan een lagere dosis. Week een en twee gingen prima. In week drie begon ik zelfs al plannen te maken om nog tien milligram te zakken. Maar toen kwam week vier: van de ene dag op de andere gebeurde er iets vreemds in mijn hoofd en had ik constant de neiging om te huilen. Week vijf volgde en langzamerhand kreeg ik het gevoel dat ik een zombie was, met uithalen van extreme woede.


Ik kon niet anders dan toegeven dat het niet gelukt was. Weer niet. Natuurlijk viel de hele wereld over me heen toen ik wel moest vertellen waarom ik ineens weer met gebogen schouders door het leven ging. “We hebben drie jaar geleden toch allang gemerkt dat je dit niet meer moet doen?”, zei vriendin Elisabeth. En natuurlijk, ze had gelijk. Het punt is dat die medicijnen een gevoel van onvermogen met zich meebrengen. Want al roep ik nóg zo hard tegen de buitenwereld dat ik nu eenmaal antidepressiva nodig heb zoals een diabetespatiënt zijn dagelijkse injectie, heel diep vanbinnen blijft het als een zwakte voelen dat ik mogelijk voor de rest van mijn leven aan die pillen vastzit. En dus ging het eigenlijk niet


om die baby. Maar hoofdzakelijk om mij.


















x




                        

                            

                                
henriettescholtze 2011-11-08 09:54:14

                                    

                                    IK wilde ook nog even reageren op jou artikel: Ik heb fibromyalgia en kon maar niet slapen. Nu gebruik ik een kleine dose antidepressiva en heb weer een leven, bijna normaal... Maar toen ik jou verhaal las, dacht ik even: \"Heb ik dat nou aan Libelle gestuurd?\" Ik kon jou zo goed begrijpen! Ik kom er niet onder uit, maar ik probeer toch altijd weer... Net als jij. Bedankt voor je leuke colums
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
gelukkigezeeuw 2011-10-17 16:14:09

                                    

                                    
quote:
yukio schreef op 25 september 2011 @ 14:05:

Sorry hoor, maar ik vind dat veels teveel mensen anitdepressiva worden voorgeschreven en afhankelijk zijn van die pretpillen.Wat is er toch aan de hand?

Waarom kunnen mensen, en vooral vrouwen, niet meer

tegen de ups en downs van het dagelijkse leven. waarom mogen we af en toe niet even een dip hebben? om je daar dan weer doorheen te vechten, op je eigen krachten, om de volgende dip beter aan te kunnen. In mijn opinie geven mensen veels te snel op. Kom nou, het leven is ervoor om te kunnen ervaren hoe het is om jezelf af en toe onder handen te nemen en je te realiseren dat dat bij het leven hoort. 



Waarom moeten de scherpe kantjes ervan vanaf worden geslepen door die chemische gif stoffen. Dat spul is uiteindelijk net zo verslavend als heroine! Daarnaast komen die gif stoffen ook in het kraan water terecht, dus snoepen we allemaal mee van die rotzooi, ook al wil je het niet, want er is geen manier om dat spul uit het water te zuiveren.



En om te beweren dat het geen schade toericht aan een ongeboren kind is je kop in het zand steken. Misschien moet er worden gekeken naar de reden waarom zoveel kinderen ADHD en andere stoornissen krijgen. Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat moeders dat spul slikken.



En dat spul slikken maakt je helemaal niet minder depressief, de gedachte het niet meer te hebben maakt mensen depressief, want je leert nooit met je emoties om te gaan want die heb je niet meer...
beetje kort door de bocht...?
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
gblauw 2011-10-12 14:59:13

                                    

                                    Hoi Femke,

Ik wil ook nog even reageren op je colum over antidepressiva.Ik moest 2 jaar geleden noodgedwongen ook citalopram slikken omdat ik een behoorlijke burnout had. In maart dit jaar ben ik in overleg met mijn psygologe en huisarts begonnen met afbouwen. Dit deed ik door middel van citrapolam in druppelvorm. 1 druppel is maar 2 mgr. citalopram en dan kun je zo langzaam afbouwen als je zelf wilt. Ik  ben er sinds begin september helemaal vanaf maar kreeg na een week of drie toch weer klachten, dit zal jou wel bekend voorkomen. Ik moet zeggen het gaat nu iedere dag een beetje beter. Ik wilde toch even laten weten dat als je wilt gaan minderen je dit door middel van de druppelvorm kunt doen. En als het niet lukt dan maar niet.Ik was in het begin niet blij dat ik antiedepressiva moest slikken maar het heeft mij door een moeilijke tijd geholpen en als het nu niet lukt nou dan ga ik het gewoon weer slikken.
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x



x
x
x