Waarom ik?
De liefde, als er een ding is wat ik niet snap, dan is het dat wel. Misschien ben ik in dat opzicht ook wel een dwaas en eigenlijk nog te jong om te snappen wat liefde echt is. Wat liefde echt inhoudt. Maar ik kan er wel over dromen.
Tot nu toe heb ik drie relaties gehad, en alle drie is niet wat je noemt ”super” verlopen. de een ging keer op keer vreemd, de ander zit in de gevangenis en nummer 3 heeft zijn leven beeindigd. Dus als mens word je door dat soort dingen onzeker.
Ik weet dat ik een rare kijk op dingen heb. Ik kan altijd wel iets moois in ieder mens zien. Ik heb ook een leuk sociaal leven, maar geen geluk in de liefde.
Nu weet ik ook wel, ik ben begin twintig, dat zal niet zo lang meer op zich laten wachten.
Maar af en toe is het wel vervelend. Dan loop je in de stad en dan zie je veel stelletjes lopen en zitten. En dan heb je soms wel een leegte die je in je lichaam voelt. Het gevoel van, ik wil ook met iemand romantisch uit eten gaan, lang naar iemand kijken en je nog steeds zo gelukkig voelen, dat warme gevoel hebben van dat je leven compleet is. Maar ik ben gewoon niet het type wat daarvoor gemaakt lijkt te zijn.
Ik geef mensen altijd een kans. Ik wil altijd best wel veel mensen leren kennen. Maar op een of andere manier weten me ze op emotioneel vlak niet te boeien. Dan heb je een date en dan is het super gezellig, maar die vonk ontbreekt. En dat is bijna altijd zo. En nu wil ik niet gaan zeggen dat die vonk maar een verzinsel is, want ik heb dat soort vonken wel eerder gevoeld.
De eerste keer was met waarschijnlijk de leukste jongen die ik ontmoet heb tijdens het uitgaan. Het was een van de weinige keren dat ik uitging in Utrecht. Ik weet niet veel meer van de rest van de avond, behalve zijn lippen. Meteen was die vonk er. En dat was ook wel duidelijk. We hebben toen 3 uur lang midden op straat in Utrecht staan zoenen, om vervolgens in zijn bed nog uren verder te gaan. Maar op de een of andere manier kan ik die vonk niet echt meer vinden.
En zelfs de vonkjes die je vindt zijn niet ideaal. Had ik laatst toch een leuke jongen ontmoet op een engelse chatsite, blijkt ie net als ik het niet breed te hebben. En alles is leuk aan hem, hij heeft een onwijs mooie en in veel opzichten lijken we op elkaar maar het nadeel is, hij woont in Roemenie. En dat ligt niet bepaald om de hoek.
En dan hebben we nog de gedoemde vonk, de buurman. Hij zal hooguit 7 jaar ouder dan mij zijn, maar hij is hetero. Dus dat is wel jammer. Maar het is wel een leuke buurman. Een die je vaak uitnodigt voor koffie en ook soms zonder shirt thuis zit als je voor de koffie komt.
Zo’n buurman die weet die hij er goed uit ziet en veel mensen weet te charmeren. Een buurman die dicht langs je heen kan lopen en op zo een manier naar je kijken. Dat je het in je buik voelt borrelen (en niet door verkeerd eten, maar op een goede manier). Zo manier van kijken, dat je eigenlijk jezelf ontzettend moet beheersen om hem niet op zijn bek te pakken.
Maar dat is gedoemd om nooit iets te worden. De hetero buurman waar iedereen op aast. Maar blijkbaar is de liefde niet iets wat mij ligt, of tenminste niet tijdens deze fase van mijn leven.
Dus binnenkort maar weer een libelle lezen en hopen dat mijn horoscoop positief zal zijn.
internetredactie 2011-09-23 23:28:31
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.