Winter

    
    



    
 








	
Nog nooit heb ik last gehad van winterdepressies. De zomer met zon, terrasjes, rosé en blote voeten en schouders heeft absoluut mijn voorkeur, maar soms kan ik ook verlangen naar de open haard, dikke truien en sokken, warme chocomel, rode wijn en kaarslicht.

Maar vandaag, tijdens deze herfstachtige nazomerdag, zie ik op tegen de duisternis van de winter. ‘s Morgens de deur uit in het donker en ‘s avonds thuiskomen in het donker, de tuinverlichting die niet aan is, de gure wind, vallende blaadjes, mensen verstopt in hun huizen. 

Ik probeer mezelf op te peppen: de ergste winter heb je achter de rug. Toen de dagen vorig jaar al kort en donker waren, de blaadjes al gevallen, de truien al volop gedragen, begon mijn nachtmerrie. In de steek gelaten, verlaten, alleen, met de feestdagen die geen feest werden voor de boeg. Ik heb het overleefd, heb mezelf er doorheen geslagen en toen de dagen langer werden, de zon zich steeds vaker liet zien, de slippertjes uit de kast kwamen, kon ik weer genieten van het leven. 

Ookal zie ik er tegenop, deze winter zal ik weer sterk zijn. Mijn huis maak ik gezellig, de open haard steek ik aan en als het dan warm genoeg is, installeer ik me voor het vuur op de grond, trek mijn sokken en dikke trui uit, schenk een roseetje in, sluit  mijn ogen en dagdroom ik over de vrolijke, positieve en gelukkige momenten die ik in de rest van mijn leven nog ga meemaken. 

Ook dit jaar houd ik de winterdepressie buiten de deur. Ik kan het!

















	
	
	



	
  • 			
    
		
    • 
x


    

                        
    
                            
    
                                
    karinmeijer64 2011-09-08 21:37:55
    
                                    
    
                                    soms kan het ook lekker zijn om weg te kruipen, even onzichtbaar, even ongestoord... als je daarna maar weer tevoorschijn komt en de wereld inkijkt... (zei zij wijs *ahum*)
                                
    
                            
    
                        
    
                    
                        
    
                            
    
                                
    willy1944 2011-09-08 20:03:59
    
                                    
    
                                    Bij mij is dat ook t geval,min of meer, na de scheiding, er viel wel een last van mijn schouders, toch blijft de winter periode een periode waarin het lijkt dat je je weer als een "holbewoner"gaat gedragen.
                                
    
                            
    
                        
    
                    
                        
    
                            
    
                                
    karinmeijer64 2011-09-08 19:32:46
    
                                    
    
                                    Ik heb dat nooit eerder zo gevoeld. Pas nadat ik \'in de steek gelaten ben\' vond ik de winter moeilijk. Dat was één winter tot nog toe... Maar dat zal slijten en dan ga ik ook weer genieten van de winters. Langzaam maar zeker...
                                
    
                            
    
                        
    
                        
    
    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 

    
    Reageer:

    

    

        
    Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.
    
    

        x

    


    

    



    








    



    


x


    




    

x