Femke – Zwelgen in het verleden

Gezien in Libelle 47

Femke Sterken (31) is reportageredacteur bij Libelle. Ze is getrouwd met Reinier en woont in Amsterdam. Femke droomt van tevredenheid.

Ik weet het, het is niet goed wat ik doe, zwelgen in het verleden

Ik ben een nostalgisch persoon. Of beter gezegd: ik hang van nostalgie aan elkaar. Hoe ouder ik word, hoe nostalgischer. Wat natuurlijk ook logisch is, aangezien er steeds meer is om nostalgisch over te doen. Dagelijks gebeurt er wel iets wat me aan vroeger doet denken en altijd gaat er dan een scheut van heimwee door me heen.

Laatst zag ik op Facebook een foto van een meisje, vrouw inmiddels, dat bij mij in de brugklas zat. Ze was destijds klein, verlegen en had nog geen vrouwelijke rondingen. En nu zag ik haar weer terug op een foto, met een enorme buik en de tevreden glimlach van een zwangere vrouw op haar gezicht. Ik kan er werkelijk niet bij dat we zo razendsnel van dertien naar dertig zijn gegaan. Dat onze eerste ‘beste’ vriendin inmiddels een andere ‘beste’ vriendin heeft, dat ons eerste vriendje vader is van twee kinderen, dat meisjes van twintig ons niet als vriendinnen zien, maar als… ja, wat eigenlijk… moeders?

Dat onze eerste echte baan allang achter ons ligt, dat onze studietijd zo ontzettend verleden tijd is. Dat de grote, onbeantwoorde, tergende verliefdheden bijna niet meer te herinneren zijn. Ik weet het. Het is niet goed wat ik doe. Zwelgen in het verleden, terwijl ik pas 31 ben.

Gisteren bedacht ik iets wat me zou moeten helpen bij het stopzetten van het alsmaar terugkijken. Als ik namelijk objectief naar mijn leven kijk, kan ik niet anders dan toegeven dat dit de periode van bloei is. De tijd waar we onze jeugd en toen we twintig waren naartoe werkten. Waarvoor we studeerden, ons een weg baanden door de mannenjungle, ons pad vonden naar de stad en het huis waarvan we droomden.

Het is er allemaal. Waarom zeuren? Waarom niet onbekommerd vruchten plukken? Tja, de mens, of ik, zit raar in elkaar. Onrust voert altijd de boventoon. Het verschil tussen het verlangen naar iets en het verkrijgen van iets. Zodra je iets verkrijgt, weet je dat de euforie maar tijdelijk is. Voor mij betekent dit, dat er altijd nieuwe doelen moeten worden gesteld. Iets om naar uit te kijken. Het verlangen cultiveren en koesteren. Gedijen in wat ik nu heb, kan ik niet. De toekomst moet meer in petto hebben.

  • x

    gwynette 2011-11-17 09:30:59

    Och, zwelgen.... zwelgen vind ik als je echt niet geniet van het heden omdat je teveel bezig bent met het verleden. Maar doe je dat? Die indruk heb ik niet. Dat je af en toe denkt \"Jeetje wat gaat het snel\" vind ik normaal. Sterker nog, dat wordt alleen maar erger. Voor mijn gevoel zat ik vorige week zelf nog in de brugklas, nu zit mijn dochter er, dat werk. En dat je soms met wat weemoed terugkijkt op vroeger komt puur doordat je alle saaie, wanhopige, ongelukkige, verwarde momenten vergeten bent en alleen nog maar denkt aan alle leuke, bijzondere dingen die je hebt gedaan. En die onrust hoort bij jou, denk ik.
    Voor wat betreft de laatste zin: de toekomst HEEFT ook meer in petto, veel meer want als het goed is heb je nog meer toekomst dan verleden. Of het allemaal even leuk zal zijn, daar heb je geen garanties voor natuurlijk. Maar goed dat je dat nog niet weet. Maar gezien de narigheid die je op je pad kunt krijgen is genieten van het moment altijd een goed advies.

    internetredactie 2011-11-17 08:01:12

    Plaats hier uw reactie voor Femke - Zwelgen in het verleden

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

    Reageer:

    Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    x
    x
    x
    x
    x
    x