Hermien – De oude man
Het is zondagmiddag en samen met een vriendin bezoek ik de musical ‘Miss Saigon’. Zij heeft, net als ik, de vorige editie van deze musical gemist en wij laten deze herkansing niet aan ons voorbij gaan. Het Beatrixtheater in Utrecht is – ook dankzij het nabij gelegen Centraal Station – een prachtlocatie om een dergelijke voorstelling voor groot publiek toegankelijk te maken. Ik kom er graag en vanaf het moment dat de, in rood kostuum gehulde portier je bij de ingang welkom heet, stap je de drempel over naar een andere wereld.
We nemen plaats op het balkon en naast mij zit een oude man. Ik groet hem vriendelijk, ga zitten en vervolgens kletsen vriendin en ik totdat de voorstelling begint. Vanaf het eerste moment zit ik in het verhaal. Dankzij de uitzonderlijk goede belichting wordt een ieders ogen automatisch naar het toneel getrokken. Het is stil in de zaal. Als de zang en muziek even iets zachter is, kun je haast een speld horen vallen. De emoties, maar ook het geweld op het toneel stroomt door de zaal. Af en toe voel ik mijn ogen nat worden en kamp ik met een hinderlijke brok in mijn keel. Vanuit mijn ooghoeken zie ik de oude man zijn bril afnemen om in zijn ogen te wrijven. Als het eind nadert – ik vertel niet hoe het afloopt – stromen mijn ogen vol. Naast mij snift vriendin er lustig op los en aan mijn andere zijde pakt de oude man een zakdoek om zijn bril en ogen te drogen.
Na een welverdiende staande ovatie gaan de lichten in zaal aan. Ik draai me om naar de oude man. ‘Wat een prachtige voorstelling was dit’, merk ik op en de oude man beaamt dit. Vijftien jaar geleden was hij ook naar deze musical geweest, vertelde hij, maar nu is het volgens hem nog veel beter. Op weg naar de uitgang praten we nog even door. De oude man somt de verschillen tussen toen en nu op en inmiddels mengt een jonger stel zich in het gesprek. De oude man loopt door en ik zie hem de trap aflopen. Alleen…
Onderweg naar huis raken wij niet uitgepraat over de voorstelling. Het verhaal heeft ons diep geraakt en bij thuiskomst was een simpel ‘en, hoe was het’ voldoende om vol vuur over de voorstelling te vertellen. En dan verschijnt ineens die oude man op mijn netvlies. Hij was alleen naar deze voorstelling gekomen. In een flits zie ik weer hoe hij in zijn beige regenjas de trap van het theater afloopt en opgaat in de mensenmassa. Zou hij alleen thuiskomen in een donker huis? Is er iemand waaraan hij die avond kan vertellen over die mooie, maar o zo emotionele musical? Misschien niet en zat hij die avond alleen met zijn gedachten in zijn huiskamer. Maar alleen of niet, het weerhield hem er niet van om naar het theater te gaan.
hermienstok 2011-11-27 16:50:04
usa58 2011-11-27 14:14:04
hermienstok 2011-11-15 21:40:24
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.