Het Zweedse leven (1)

Het Zweedse leven(1)

 

Los of Loos, het plaatsje in midden Zweden waar wij en nog ongeveer 599 mensen wonen is heel klein. Eigenlijk hebben wij alles, bijvoorbeeld een kleine ICA supermarkt,waarvan je denkt dat er niets te krijgen is,maar als je eenmaal binnen bent hebben bijna alles,zelfs produkten van de euro-shopper.

Dan is er een kleine bakker waar je s’morgens al om half 8 kunt ontbijten.

Ook voor benzine,de post of voor de bestelling van sterke drank hoef je het dorp niet uit. Wij hebben zelfs een heuse filmclub waar laatst een film over  Cornelis Vreeswijk werd gedraaid.

In het dorp hebben wij een bibliotheek,waar ik zelfs Nederlandse boeken kan bestellen. Deze bibliotheek is verbonden aan de school en wordt veel door de leerlingen gebruikt.

De school,waar ook onze zoon naar toe gaat, bestaat uit verschillende gebouwen en is voor kinderen van 7 tot 16 jaar uit Los en omgeving .

De kinderen die ver weg wonen (dit kan wel een afstand zijn van 30 km) worden opgehaald en weggebracht met schoolbusjes.

s’Morgens om 8.10 begint de school,om 11.45 wordt er warm gegeten op school,niks meenemen van pakjes drinken of pakjes koekjes,nee je eet op school de warme maaltijd.

Toen wij hier net woonden wilde Maarten niet eten op school.Aangezien de warme maaltijd voor de Zweden heel belangrijk is ging het eerste oudergesprek op school  daar dus over.

De leraren vonden hem erg moe en volgens hun kwam dat omdat hij niet wilde eten. Daar zat wat in ,alle nieuwe indrukken en dan ook nog 2 nieuwe talen , Engels en Zweeds , want iedereen dacht dat hij Engels sprak ,dus als hij iets niet begreep in het Zweeds dan zei men het in het Engels.

De leraren hadden wel allemaal een klein zakwoordenboekje Zweeds-Nederlands maar voor de Zweden is Nederlands toch echt wel moeilijk en zij spreken over het algemeen goed engels.

Gelukkig ging het aanpassen aan alle nieuwe dingen voor Maarten heel snel, hij ontpopt zich als een echte Zweed.

 

Op school wordt veel aandacht besteed aan het welbevinden van de leerlingen.Ik moest in het begin wel wennen aan het directe contact met de docenten. Ik was als docent in Nederland gewend om een probleem met een leerling eerst met de leerling op te lossen om pas als laatste contact met thuis op te nemen. Hier is het omgekeerd.Als Maarten op het dak van de school loopt( om daar een bal af te halen nadat hij daarvoor toestemming had gevraagd) word ik gelijk gebeld en moet op school komen.Gelukkig weet ik meestal alles al ,want heeft zoonlief mij al stiekum ingelicht voordat ze bellen.

 

De ouders zijn hier ook erg invloedrijk met betrekking tot het functioneren van een docent.

Zo gingen wij nietswetend naar onze eerste ouderavond.Een aantal ouders vond dat een leraar niet goed functioneerde. Iedereen moest zijn kritiek spuien en alles werd op grote flappen papier geschreven en opgehangen.Heel ongemakkelijk voelden wij ons toen bleek dat de betreffende docent niet eens aanwezig was om zich te verdedigen of dingen uit te leggen.

Wel liepen de ouders rood aan en werden hun stemmen steeds heftiger.

Wij wilden niets negatiefs zeggen en heel voorzichtig opperde Hans dat er toch ook nog wel iets positiefs over de man te zeggen was.

Geirriteerd gaf de directrice aan dat, dat aan het eind van de avond wel aan de orde kwam.

Met een onbehagelijk gevoel gingen wij die avond naar huis en de volgende dag kwam er een briefje van de betreffende docent. Per direct had hij zijn taken als docent neergelegd.

Wij hebben nog wel contact met hem ,hij werkt niet meer als leraar en heeft veel moeite moeten doen om een baan te vinden.

 

Ja zo kan het dus gaan.

Toch hebben de meeste kinderen het hier naar hun zin op school. Veel buitenactiviteiten vooral in de winter ,houden de kinderen rustig. Als een klas onrustig wordt, gaat er eerst een raam open (ook bij -25) ,helpt dat niet dan gaan de leerlingen 15 minuten naar buiten. Vervolgens wordt het probleem aangepakt met een extra uur gym.

 

Op het schoolterrein is een ijsbaan, waar in de winter een ijsmeester druk in de weer is met het onderhoud.Hier spelen de leerlingen Bandy.Deze typisch Zweedse sport is hier erg favoriet.Het lijkt op ijshockey, geen puck maar een bal wordt gebruikt en de bescherming is ook niet zo uitgebreid als bij ijshockey. Ook is de afmeting van de baan anders.

Als de leerlingen niet schaatsen is er de mogelijkheid om te langlaufen.De leerlingen moeten dan verzamelen bij de langlaufloipe buiten het dorp.Deze is verlicht en biedt de mogelijkheid om 2,5 of 5 km te langlaufen.

Regelmatig zijn er op school “friluftsdagen”waar Bandy en Langlaufen op de agenda staan. Ook bij de skihelling in het dorp wordt dan flink gesport.

Deze helling is vooral bij de kinderen uit het dorp erg geliefd. Vanaf de kerstvakantie  gaat de baan in het weekend en op dinsdag en donderdagavond open. Tot half april blijft de helling een groot feest voor de kinderen.

In de kiosk kunnen ze wat drinken en een broodje met worst kopen.

 

Volgend jaar gaat onze zoon de school in Los verlaten.Een Gymnasiet is dan het vervolg. Nu volgt een periode van orienteren want het aanbod ( en ook de afstand ) is groot.

Een feit is dat hij dan het huis uit gaat. Dit is bij de 16 jarigen in Zweden heel normaal. Vandaar dat er ook bij veel Gynasiets een studentenhuis is,waar de leerlingen dan een eigen kamer met badkamer hebben. Zoniet dan wordt er bemiddeld en is een appartement een optie.

Het gymnasium is voorbereidend op de hoge school/universitair onderwijs of kan een beroepsvoorbereidend programma aanbieden. Volgens een puntensysteem kan men kijken waar een leerling voor in aanmerking komt.

Wij bezoeken nu in deze periode verschillende scholen,hetgeen een tijdrovende zaak is want de meeste scholen liggen ver weg, 300 km , of 250 km is heel normaal.Zo’n scholenbezoek is vaak s’avonds en dan zijn wij echt een hele tijd onderweg.Hier is het nu vanaf 4 uur s’middags echt donker. Gelukkig is de auto met extra koplampen goed verlicht.

Aankomende week gaan wij op bezoek in Gävle (250 km ) en Hudiksvall ( 125 km)

Wordt vervolgt!