Libelle home » Familie » Prenatale test
Prenatale test
‘Half oktober, veranderde zwanger zijn as-we-know-it, voorgoed in Amerika.’ Met deze wat dramatische openingszin, begon Brian Skotko gisteren een column in de USA-Today. Een column over een nieuwe prenatale bloedtest, die in zijn ogen de spelregels van het zwanger zijn volkomen verandert en sinds half oktober in twintig Amerikaanse steden beschikbaar is. Wat is er aan de hand?
Via een simpel bloedonderzoek kunnen zwangere vrouwen nu vanaf de 10e week van de zwangerschap te weten komen of hun kind het syndroom van Down heeft. Sequenom, het bedrijf dat de test op de markt brengt, claimt dat het met 99% betrouwbaarheid de drie chromosomen 21 kan vaststellen.
De implicaties zijn groot. In plaats van een vlokkentest of vruchtwaterpunctie -die beide gepaard gaan met enge naalden en kans op een miskraam- laat je nu eenvoudigweg je bloed testen en je weet waar je aan toe bent.
Skotko verwacht dat het aantal vrouwen dat een test zal willen laten doen enorm zal toenemen. ‘Ik ga ervan uit dat bijna alle ouders in spé de test zullen accepteren’, vertelde hij me, toen ik hem in juni telefonisch interviewde voor een artikel in Down+Up, het blad van de Stichting Downsyndroom in Nederland. Hij voegde er aan toe dat hij verwacht dat de test Downsyndroom zal veranderen van een postnatale, naar een 100% prenatale diagnose. Met alle gevolgen van dien. ‘Zien we de laatste generatie kinderen met Down opgroeien?’ citeer ik hem in het artikel, dat in september is gepubliceerd.
Brian Skotko, zelf arts én broer van een zus met Down, heeft met collega’s onderzoek gedaan naar het leven met het syndroom. Ze ondervroegen ouders, broers zussen en mensen met Down zelf en schetsen een zeer positief beeld. Ouders zijn gelukkig, het overgrote deel van de broers en zussen vinden zichzelf een beter mens en mensen met het syndroom zelf, vinden hun leven waardevol en hebben een positief zelfbeeld. ‘Ik vraag me vaak af,’ schrijft Skotko in zijn column, ‘hoeveel Amerikanen hetzelfde over hun leven kunnen zeggen?’
Voordat Daniël geboren werd, zouden wij zeker voor deze simpele bloedtest gekozen hebben. In onze drukke leven was geen plaats voor een gehandicapt kind.
En nu? Nu is Daniël er wel en dat maakt alle verschil.
Lees ook
JoycEd 2011-11-26 23:50:20
Wij konden, naar aanleiding van de constatering van een AVSD bij de 20 weken echo, een punctie laten doen. Op die manier zouden de artsen kunnen zeggen dat onze zoon DS zou hebben. Hier hebben wij vanaf gezien. Ons leven stond zeker op z´n kop voor, tijdens en na de openhartoperatie van onze zoon, maar het DS zeker niet! Ik denk en hoop vooral, dat er ouders zijn die ook na de diagnose \"Down\" voor hun kind kiezen. Het heeft tot nu toe ons leven alleen maar verrijkt. Natuurlijk is het niet altijd makkelijk om een kind met DS te hebben, maar ligt dat niet meestal aan de omgeving? Als ik naar mezelf kijk, ik heb geen probleem met zijn Down, ook mijn man, zijn zussen en onze naasten niet (voor zover ik voor hen kan praten).
Hij heeft Down, maar hij is het niet!
niejel 2011-11-20 11:22:47
Zie er maar van af.
Uitleggen van emoties die spelen bij prenataal testen is bijna niet te doen. Alleen mensen die er zelf mee te maken hebben gehad zullen begrijpen hoe je, voor je zelf, grenzen verlegt van wat je nog wel aanvaardbaar zou kunnen vinden en wat niet.
Sorry dat ik mij heb laten verleiden om zo fel te reageren. Had ik niet moeten doen.
Maartje 44 2011-11-20 07:45:23
Ik had mn woorden anders moeten formuleren maar gaf gewoon mn mening.
Dat het gevoelig ligt heb ik ook meerdere keren verwoord.
Op de persoon aanvallen is niet mijn ding en zal ik altijd vermijden.
Groeten Maartje
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.