Verschil in rouw

De brief van Berty in Libelle 44 over het graf van haar vader drukte me weer met de neus op de feiten: het verschil in rouwen om een en dezelfde persoon door de verschillende nabestaanden kan zo schrijnend groot zijn. Haar moeder had de grafrechten laten verlopen, mijn moeder had ons niet verteld wanneer de asverstrooiing van mijn vader zou zijn omdat ze dacht dat wij, net als zij, daar niet bij zouden willen zijn. Ook vriendinnen liepen hier tegenaan; het verdriet om het verliezen van je man is anders dan dat om het verliezen van een van je ouders maar er blijkt vaak zo weinig of helemaal geen begrip voor elkaars beleving (bewust of onbewust). Degenen die ik erover sprak hadden allemaal het idee dat ze de enigen waren met dit heel vervelende probleem maar dat is dus niet zo. Bij het overlijden van mijn moeder hebben mijn broer, mijn man en kinderen en ik bij alles aan elkaar gevraagd: "doen we het goed zo? Kun jij je hierin vinden?". Dat heeft veel geholpen. Misschien is het een idee voor Libelle om aan dit probleem eens een artikel te wijden?