Hermien ontmoet Sarah
Vlak voor mijn veertigste begon het te kriebelen. ‘Is dit het nu?’, vroeg ik mezelf destijds regelmatig af. Niet dat ik een slecht leven had - integendeel - maar als alles zou blijven zoals het was, dacht ik een saaie tijd tegemoet te gaan. De grootste veranderingen in mijn leven hadden zich immers in de eerste veertig jaar voltrokken. Tenminste, dat dacht ik en daar ik niet van plan was om mijn man in te ruilen, zat er geen nieuw huwelijk aan te komen. Ook ons gezin was compleet en wat zag die toekomst er destijds gezapig uit. Vervolgens waren de eerste rimpels niet meer weg te moffelen, de zwaartekracht begon me parten te spelen en in alles was het duidelijk; mijn leukste tijd had ik nu definitief achter me gelaten. Huisje, boompje, beestje – een man, een koningskoppel in de vorm van een gezonde zoon en dochter, een leuk huis met een leuke tuin (met boompjes) en ook nog een hond – en wat voor spannends had het leven nog voor mij in het verschiet?
Gelukkig duurde deze ‘veertigersdepressie’ niet lang. Steeds meer zag ik de voordelen van mijn ouder wordende kids. Oké, hun pubertijd was niet altijd even leuk, maar met een knipoog en een gezond portie humor heb ik het allemaal doorstaan. Natuurlijk zijn er in de afgelopen jaren ook vervelende dingen gebeurd. Dat hoort bij het leven en ook ik ontkom daar niet aan.
Als ik nu terug kijk op de afgelopen tien jaar zie ik voornamelijk grote veranderingen. Het leuke huis van destijds hebben we ingeruild voor een nog leuker huis. De jarenlange onbezoldigde taken werden vervangen door een heuse baan in een voor mij totaal onbekende sector en vervolgens ging ik schrijven. Daarnaast kregen we de kans om onze droom – een tweede huis in het buitenland – te realiseren. Er kwamen drie boeken van mij van de persen rollen en vier en vijf staan op stapel. Daarnaast heb ik nu al voldoende ideeën om mezelf nog minimaal tien jaar aan de schrijftafel bezig te houden. En wie weet hoeveel ideeën er de komende jaren nog bij komen.
Aanstaande donderdag word ik vijftig en zal ik kennismaken met Sarah. Hoewel ik tien jaar geleden moeite had met het ‘veertig worden’, doet het me dit keer niets. Wat zegt tenslotte zo’n getal? Ik heb er vertrouwen in dat het leuke leven dat zich na mijn veertigste ontwikkelde, zich de komende jaren zal voortzetten. Natuurlijk, het lijf wordt ouder en begint af en toe te kraken, het rimpeltje van destijds heeft vele vriendjes gekregen om over de zwaartekracht en hier en daar een opvlieger maar niet te spreken. Ook dat hoort allemaal bij ouder worden en daar kan ik redelijk goed mee omgaan. Het leven is tenslotte wat je er zelf van maakt.
Mijn vijftigste verjaardag zal ik op een bijzondere manier vieren en daar ga ik optimaal van genieten. Door alle drukte van de komende weken zal er even geen blog van mij verschijnen. Begin januari ben ik er weer en ik denk dat ik dan genoeg te vertellen heb.
Ik wens jullie allemaal fijne kerstdagen en een goed en gezond 2012!
hermienstok 2011-12-20 14:04:42
jo55 2011-12-20 09:03:15
Gefeliciteerd, en nog vele jaren, ik lees jouw stukjes met veel plezier.
Welke boeken heb je geschreven, ik woon in Spanje en ben einde week,
Een weekje in Ned. En altijd op zoek naar nieuwe boeken.
Je kan me mailen naar jkuyf@hotmail.com bij voorbaat hartelijk dank.
Groetjes Joyce.
Maartje 44 2011-12-20 08:03:16
Gezellige Kerstdagen en alle goeds voor 2012.
Groetjes Maartje
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.