Marelle – Zieligitis

Het is hard maar waar: Zieligitis heeft me in zijn greep. Een heftige kwaal. Maar er gloort hoop. Ik heb een medicijn ontdekt. En het helpt!

Van nature ben ik een positief mens. Ik lach graag en veel. Maar de laatste weken is die lol weggeslopen, en soms kan ik hem niet eens meer vinden. Zieligitis zit naast mijn bed, waarin ik nu al bijna vier weken platlig. Op twitter zie ik berichten langskomen van collega’s: Vandaag al 2300 woorden geschreven. Of: Net hoofdstuk 8 helemaal herschreven. Het frustreert me mateloos. Mijn hoofd barst uit elkaar van mooie ideeën en spannende scènes. Mijn nieuwe personages bonken op mijn hersenpan om losgelaten te worden, en avonturen te beleven. En ik lig maar te liggen. Niks lekker rebbelen op mijn toetsenbord. Misschien tien minuten, dan moet ik stoppen.

Nog meer tweets van collega’s: Waaah, ik heb NUL woorden geschreven!! Vandaag wordt het niets meer, ik ga naar het strand. Waarop de volgende collega schrijft: Ik ook. Ik ben de stad ingegaan om te shoppen! Het strand? Shoppen? Nu grijpt Zieligitis me vast en spuugt in mijn gezicht: ‘Dat kan jij ook niet, hè? Gna gna gna…’ Dan lees ik dat ‘Vals Alarm’ thriller van de week is geworden op Crimezone. En dat een journaliste een artikel gaat schrijven over mijn boek en de vrouw van het telefoontje. En dus duw ik dat etterige spook mooi opzij.

Het Zieligitis spook blijft echter op de loer liggen. Hij gniffelt als de fysio zegt dat ik dicht bij een rughernia zit. En lacht als mijn knie besluit er nog een peesontsteking tegenaan te gooien. ‘Zie je wel, je bent zielig’, fleemt Zieligitis. ‘Nee!’ schreeuw ik. Maar van binnen huil ik. Ik duw hem opzij en doe verbeten mijn oefeningen: heupen bewegen, been buigen en strekken. Zieligitis komt bij me staan en kromt op een jaloersmakende manier zijn rug en buldert van het lachen.

Dat doet het hem. Ik twitter: ‘ik heb zin in chocola… Nee, in veel chocola… Nee, in veel verschillende smaken chocola… Ach, als het maar chocola is, en veel!’ Mijn tweeps antwoorden en doen mee: ‘Ja, chocola! Mag ik mee eten?’ Zieligitis kijkt me stilletjes na als ik me uit bed hijs en naar de keuken strompel. Met een triomfantelijk gebaar breek ik het eerste stukje af. En nog een.. Die heerlijke smaak in mijn mond. Die smeltende vette zoetigheid. En Zieligitis smelt mee. Tot de chocola op is en Zieligitis één hoopje ellende. Zo, weg met dat zielige gedoe. Daarna pak ik mijn schrijfblok en geef mijn personages het woord. ‘Vertel het maar, lieve personages, wat zijn jullie plannen?

Wil je meer weten over thrillerschrijfster Marelle Boersma? Neem dan een kijkje op haar website. Marelle twittert ook, volg haar!

x

Emmy1970 2011-12-09 19:37:23

Als jij in de tijd voor Vals Alarm ook last had van Zieligitus dan zou ik me maar niet te druk maken!

mijntweedeik 2011-12-06 11:01:36

Heel af en toe roept je lichaam een halt toe. STOP! Met wat je ook bezig ben, stop! Ook al vind je leuk met waar je mee bezig ben dat wil nog niet zeggen dat het altijd goed voor lichaam en geest is.
Stress, verkeerde lichaamshouding wie zou het zeggen wat het euvel bij jou dit keer was. Zielig! Dat mag je zeker zijn maar als straks de zieligites weer vertrokken is, is er weer genoeg tijd om te gaan schrijven aan een volgend boek.
Tot die tijd sterkte.

internetredactie 2011-12-02 14:16:36

Plaats hier uw reactie voor Marelle ? Zieligitis

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Reageer:

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

x
x
x