Triest

Triest
Afgelopen maandag zijn wij met Kyra en Nellie(Norpan) naar de paardenkliniek in Hudiksvall geweest.
Onze lieve kleine shetlander is hoefbevangen en niets wil helpen.
Zij is het maatje van Kyra onze 19 jarige warmbloedmerrie.
Aangezien de 2 dames niet zonder elkaar kunnen moesten wij dus met een volle kar op pad.
De paardenkliniek is zo’n 120 km bij ons vandaan , de weg was slecht , er ligt een laag sneeuw en in de winter wordt niet over de gehele breedte van de weg gereden. Ik moest dus in het midden rijden en als er een een tegenligger aan kwam naar de kant toe gaan.De weersomstandigheden lieten het niet toe om harder dan 60 km te rijden.
In de kliniek werden röntgenfoto’s van Nellies voorbenen genomen en kregen wij vervolgens het slechtste bericht dat je voor mogelijk kon houden.
Er is niets meer aan te doen. Niets heeft geholpen en nu moeten wij haar in laten slapen.
Gelukkig kreeg zij gelijk een goede pijnstiller toegediend en kunnen wij de komende 5 dagen vooruit met medicijnen.
Verdriet overheerste de terugweg. Zo’n 3 uur in de auto en tot overmaat van ramp ook nog enorme sneeuwbuien en een bus die ons bijna van de weg reed.
Ja en als je dan thuis komt moet er enorm veel geregeld worden.
In zweden zijn er plaatsen waar je je dieren op je eigen grond mag begraven.Zo is dat dus ook hier in het dorp. Vorig jaar is dat ook gebeurd met onze mooie Tommy(KWPN) .
Halsoverkop moesten wij toen op zoek naar een maatje voor Kyra en wat waren wij blij met Nellie ,onze shetlander.
Nu herhaald alles zich weer.Gelukkig kunnen wij nu een paard lenen.
Vanmiddag zijn wij gaan kijken.Een 22 jarige zweedse koudbloed merrie zal voorlopig de plaats van Nellie in gaan nemen.
Vrijdag wordt zij gebracht en dan is ook de dierenarts aanwezig om Nellie in te laten slapen.
Maandag komt er dan een grote graafmachine om een gat te graven van minimaal 2 meter diep waar we haar dan in zullen leggen.
Net als bij Tommy komt er dan weer een mooie steen op.
Tot nu toe lijkt alles geregeld. De toestemming om te begraven komt later ,maar dat kan niet anders.Dit soort dingen gebeuren,dat kan bij iedereen,dus ook in Zweden maar het is wel enorm triest en ongelukkig dat wij nu al weer afscheid moeten nemen van een geliefd dier. Heel triest.


willy1944 2011-12-11 12:37:52
buitenvrouw 2011-12-11 12:15:51
Wat sneu, maar dit is wel het beste. Sterkte met het verlies.
Wij hebben zelf paarden en weten verdraaid goed wat het is als je beest ziek is, laat staan dat je hem moet laten inslapen.
Geniet overigens erg van je blogs over leven in Zweden.
internetredactie 2011-12-10 19:08:23
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.